ดอยู่ ถึงอย่างไรเสียอธิการบดีก็ต้องเป็นผู้กล่าวเปิดงานประชุมใหญ่
แต่เฉียนหลินกับเฉินชางมองว่าการกล่าวเปิดงานของเขาเป็นเรื่องที่สิ้นเปลืองเวลาอย่างเห็นได้ชัด
และในตอนนี้อธิการบดีก็พูดจบแล้ว เฉียนเลี่ยงก้าวขึ้นเวที
เฉินชางผลักเฉียนหลิน “ลุงคุณขึ้นเวทีแล้ว”
เฉียนหลินนิ่งเงียบไม่ส่งเสียง เฉินชางก็เลยหันไปมองด้วยความสงสัย เขาพบว่าเฉียนหลินถือสมุดกำลังขีดๆ เขียนๆ
เฉินชางชะงักทันใด!
“คุณเขียนอะไรน่ะ”
เฉียนหลินยิ้มอย่างมีลับลมคมใน “เปิดเกมด้วยความยากระดับนรก!”
หลังจากที่พูดจบ เฉียนหลินก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาให้เฉินชางดู “เห็นหรือยัง นี่ก็คือความสำเร็จในปัจจุบันของจิ่งหราน! พวกเราต้องทำลายมันให้สิ้นซากทีละชิ้น ทีละชิ้น!…”
“…แต่คุณวางใจได้ ผมแบ่งแยกแต่ละขั้นตอนแต่ละภารกิจเป็นหมวดหมู่ให้คุณแล้ว”
หลังจากที่พูดจบ เฉียนหลินก็ยื่นสมุดเล็มเล็กให้เฉินชาง “คุณดู สมัยที่เขาเรียนเรียนอยู่ปีหนึ่ง ได้รับทุนการศึกษาจากรัฐบาล ทุนการศึกษาเฝินจิ่วสมัยเรียนปีสอง…สมัยเรียนปีสามประสบความสำเร็จได้รับการตีพิมพ์บทความวิจัยลงบนวารสารวิชาการระดับชาติเป็นครั้งแรก สมัยปีสี่ได้ตีพิมพ์บทความวิจัยลงบน SCI เป็นครั้งแรก ได้ค่า
