ดมาประกอบเข้าด้วยกัน ก็เป็นอันสมบูรณ์”
เฉินชางมองสมุดเล่มเล็กที่เฉียนหลินยื่นให้เขาดูด้วยสีหน้าตกตะลึง เขาถึงกับอ้าปากค้างเล็กน้อย นี่เขากำลังล้อผมเล่นใช่มั้ยเนี่ย
เฉียนหลินไล่ดูความสำเร็จของจิ่งหรานไปทีละข้อ แล้วเขาก็ถอนหายใจออกมา “ผมประมาณการว่าความแตกต่างระหว่างข้อมูลที่เป็นรูปธรรมกับสถานการณ์จริงไม่ต่างกันมาก ตอนนี้เรารอให้ถึงเวลาที่เขาขึ้นกล่าวสุนทรพจน์ แล้วค่อยดูว่ามีข้อมูลสถิติไหนอีกบ้างที่ไม่ครบถ้วน เราค่อยเอาแต่ละส่วนมาประกอบเข้าด้วยกันก็ใช้ได้แล้ว!…
…ผู้มีพระคุณ คุณไม่ต้องห่วงนะ จากประสบการณ์ที่ผมขึ้นกล่าวสุนทรพจน์มาหลายเวทีรวมทั้งเคยร่วมฟังสุนทรพจน์มาตลอดหลายปี ตอนที่เขากล่าวสุนทรพจน์ เขาจะต้องคุยโม้อวดความล้ำเลิศของตัวเองแน่ เล่าถึงความสำเร็จอันรุ่งโรจน์ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา เมื่อถึงเวลานั้นพวกเราก็สรุปข้อมูลทั้งหมดให้เป็นหมวดหมู่อีกรอบหนึ่ง เท่านี้ตารางข้อมูลก็เป็นอันเสร็จสมบูรณ์!”
…
หลังจากที่เฉียนเลี่ยงกล่าวสุนทรพจน์จบแล้วก็ถึงคิวของจิ่งหรานจริงๆ
ในเวลานี้เฉียนเลี่ยงกล่าวบนเวทีว่า “วันนี้ทางมหาวิทยาลัยของเราได้เชิญศิษย์เก่าดีเด่นของมหาวิทยาลัยการแพทย์แห่งมณฑลตงหยางมาร่วมงานในวันนี
