หนิวหรือไงครับ ผมรู้สึกว่าระดับฝีมือในการผ่าตัดรักษาหลอดอาหารของหัวหน้าหลิวยังสู้เฉินชางไม่ได้เลย”
เมื่อหลิวเจี้ยนพูดประโยคนี้ออกไป ทุกคนโดยรอบต่างก็ตกตะลึงจนตาค้างในฉับพลัน!
หลี่เป่าซานรู้สึกว่าตนไม่ใช่คนที่ขาดการติดต่อสื่อสารกับเฉินชาง และไม่ใช่คนที่ไม่รู้จักเฉินชาง เขาอดกล่าวไม่ได้ว่า “หมอหลิวครับ คุณแน่ใจนะครับว่าเฉินชางที่คุณพูดถึงคือเสี่ยวเฉินแผนกเรา”
คำถามของหลี่เป่าซานทำเอาหลิวเจี้ยนถึงกับหัวเราะ เขาพยักหน้าพร้อมกล่าว่า “ใช่แน่นอนครับ โรงพยาบาลเรามีเฉินชางคนที่สองด้วยหรือครับ…”
“…เมื่อวานนี้หัวหน้าเซียวมีผู้ป่วยรายหนึ่งที่มีภาวะหลอดอาหารทะลุไม่ใช่หรือครับ หมอเสี่ยวเฉินเป็นคนผ่าตัดเคสนี้ ในตอนนั้นผมอยู่ดูตั้งแต่ต้นแต่ต้นจนจบ ไม่คลาดสายตาแม้แต่ขั้นตอนเดียว ฝีมือการผ่าตัดของหมอเสี่ยวเฉินเรียกได้ว่าละเอียดงดงาม!…
…ถึงแม้ว่าหัวหน้าหนิวจะผ่าตัดประเภทนี้ได้อย่างแน่นอน แต่ผมรู้สึกว่าฝีมือผ่าตัดของหัวหน้าหนิวก็ยังไม่ละเอียดงดงามเท่าเสี่ยวเฉิน โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนที่ซ่อมแซมหลอดอาหาร เสี่ยวเฉินทำด้วยความใส่ใจมาก!…
…เว่ยจื้อ…เขาเชี่ยวชาญในเรื่องของหลอดเลือดใหญ่ในทรวงอก ผมคิดว่าการผ่าตัดรักษาหลอดอาหาร คนของเราก็ทำได้!”
เซียวเหอพยักหน้าพร้อมกล่าวว่า “ใช่ครับ เมื่อวานนี้มีผู้ป่วยรายหนึ่งเกิดภาวะหลอดอาหารทะลุ เดิมทีผมคิดจะทำเรื่องย้ายโรงพยาบาล แต่นึกถึงเฉินชางขึ้นมา ก็เลยให้เขามาลองดูว่าทำ
