เธอเตรียมใจอยู่ในใจแล้วว่าถึงตัวเธอจะต้องตาย เธอก็จะต้องคลอดลูกออกมาให้ได้ ก่อนตายเธอจะต้องคลอดลูกออกมาให้ได้!
นี่อาจเป็นความยึดมั่นที่ฟังโง่เง่าของคนเป็นแม่ ฟังดูโง่เง่ามาก แต่กลับเป็นความจริงแท้!
…
เวลาแต่ละนาที แต่ละวินาทีผ่านไปอย่างเชื่องช้าราวกับเวลาหยุดนิ่ง
สำหรับหลิวเหวินจวินแล้วช่วงเวลาทุกวินาทีคือความทรมาน
ทันใดนั้นความรู้สึกว่างเปล่าก็แทรกผ่านเข้ามา!
เธอได้ยินเพียงเสียงร้อง “อุแว้ อุแว้ อุแว้…อุแว้” ดังเข้ามาในหู จางจิ้นเฟิงหัวเราะออกมา “เรียบร้อย คุณแม่เก่งมาก! ลูกคลอดออกมาแล้ว”
หลิวเหวินจวินได้ยินมาถึงตรงนี้ ทันใดนั้นก็ดูเหมือนว่าเธอจะหมดแรงไปแล้ว
…
…
เมื่อจางจิ้นเฟิงเห็นทุกคนมาถึงก็อธิบายอาการทั้งหมดให้ทุกคนฟังหนึ่งรอบ แล้วหยางเสี่ยวหมิงก็พูดโพล่งขึ้นว่า “ไม่เกี่ยวกับระบบทางเดินหายใจ ผู้ป่วยหายใจปกติ สาเหตุที่หายใจกระชั้นถี่เป็นได้ว่าเกิดจากภาวะกล้ามเนื้อกระตุกเพราะออกแรงเบ่งคลอด ตอนนี้ระบบทางเดินหายใจเป็นปกติมาก”
เถามี่ก็ส่ายหน้า “ไม่ใช่อาการของโรคหัวใจ ตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจแล้วไม่มีอะไรผิดปกติ คลื่นหัวใจที่ตรวจเมื่อกี้นี้ปกติทุกอย่าง ยกเว้นอัตราการเต้นของหัวใจที่เร็วอยู่สักหน่อย แต่ดูจากภาพรวมแล้วตัดเรื่องโรคหัวใจไปได้เลยครับ”
จางจิ้นเฟิงมองหลี่เป่าซาน อดถามไม่ได้ว่า “หัวหน้าหลี่ คุณคิดว่าสาเหตุเพราะอะไรคะ”
หลี่เป่าซานสูดลมหายใจเข้าลึกๆ หนึ่งที “พวกคุณได้คิดถึงเรื่องข
