สวมชุดกาวน์ ในมือถือสมุดบันทึก เดินเข้ามาในห้องผู้ป่วยด้วยสีหน้าขลาดกลัว แต่ก็อยากรู้ว่าโรคหัวใจประเภทไหนกันแน่ที่ทำให้เกิดอาการชักได้
หลังจากที่เดินเข้ามาในห้องผู้ป่วยกันแล้ว แต่ละคนต่างก็เดินไปยืนเรียงหน้ากระดานชิดผนังกำแพง เพื่อให้มีพื้นที่ว่างข้างเตียงทั้งสองข้างสำหรับเดิน ถึงอย่างไรพวกเขาก็รู้อยู่แก่ใจว่าในกรณีที่เกิดอะไรกับผู้ป่วยขึ้นมา พวกเขาก็ช่วยอะไรไม่ได้ พื้นที่ข้างเตียงทั้งสองฝั่งกับบริเวณทางเดินจัดเป็นตำแหน่งพิเศษ คือตำแหน่งที่เตรียมไว้สำหรับสำหรับหัวหน้า
พวกเขาแค่ยืนตรงนี้อย่างเงียบๆ คอยดูการวินิจฉัยของหัวหน้าก็พอ!
ไม่นานเก่อฮว๋ายก็ถือผลแลปแผ่นยาวเหยียดกึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้ามา กระดาษผลแลปยังไม่ทันได้ฉีกแยกออกเป็นแผ่นๆ
“หัวหน้าเมิ่งครับ คุณดูผลแลปนี่สิครับ”
เมิ่งซีรับผลแลปมา เธออ่านแลปหนึ่งรอบ แล้วเธอจึงค่อยรู้สึกโล่งใจ ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้เอง
เมิ่งซีถามเก่อฮว๋าย “ช่วงสองวันมานี้ใช้ยาอะไร”
เก่อฮว๋ายชะงักงันเล็กน้อย “ตอนนี้ยาที่ใช้ส่วนใหญ่ที่คือ ยาดิจิทาลิส[1] ยาขับปัสสาวะ ใช้กลุ่มยาป้องกันภาวะหัวใจล้มเหลวเป็นหลัก”
หลังจากที่ฟังจบ เมิ่งซีขมวดคิ้วทันที เธอหันไปถามว่า “หลังจากที่รับผู้ป่วยเข้ามารักษาตัวในโรงพยาบาลแล้ว คุณใช้เกณฑ์อะไรในการพิจารณาเลือกแผนการรักษา”
เมื่อเมิ่งซีถามคำถามนี้ออกไป บรรยากาศภายในห้องผู้ป่วยก็กลายเป็นบรรยากาศที่เคร่งเครียดในทันที!
คำถามของเมิ่งซีทำเอา
