ญ่แน่!
เล่นใหญ่กว่าสามครั้งที่แล้วรวมกัน!
พวกเรานักศึกษาปริญญาโทจะต้องโดนนักศึกษาวุฒิปริญญาตรีที่กำลังจะเรียนต่อปริญญาโทคนนี้ปล่อยพลังโจมตีงั้นหรือ
เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ ทุกคนต่างรู้สึกเหน็บหนาวอ้างว้าง…
เมื่อเก่อฮว๋ายได้ยินคำตอบของเฉินชาง เขาก็พลันนึกถึงคำนี้ขึ้นมาได้ทันใด!
โรคที่หายากที่สุดโรคหนึ่ง!
เก่อฮว๋ายลังเลอยู่พักหนึ่ง แล้วทันทีหลังจากนั้นเขาก็รีบยื่นมือไปรับผลแลปมาอ่านอย่างละเอียด เขาครุ่นคิดอยู่ชั่วขณะหนึ่ง คิดเชื่อมโยงไปถึงอาการของผู้ป่วย ยิ่งคิดก็ยิ่งเข้าใจ ยิ่งอ่านผลแลปก็ยิ่งหวาดกลัวอย่างหนัก!
ในที่สุดก็เข้าใจแล้ว!
ถูกต้อง!
ทำไมตนถึงคิดไม่ออกนะ
เด็กหนุ่มคนนี้เก่งกาจมาก!
แต่เฉินชางกลับค่อนข้างงงงวย เขาสังเกตเห็นว่าไม่ใครสนใจตน ขาดคนให้ความสนใจไปหรือเปล่า
พวกคุณควรจะมีเสียงแสดงถึงความสงสัยสักหน่อยมั้ย
ผมอวดภูมิความรู้ขนาดนี้ ควรจะมีคนลุกขึ้นมาแย้งผมบ้างสิ
หลังจากรออยู่สามวินาที เมื่อพบว่าไม่มีคนพูดอะไรออกมา
การอวดภูมิความรู้ครั้งนี้ ห้านาทีผ่านไป…สอบตก!
แต่เฉินชางคิดว่าควรจะพูดให้จบ “ผู้ป่วยน่าจะมีภาวะพร่องพาราไทรอยด์ โรคนี้เป็นโรคที่พบน้อยมาก เป็นโรคที่เกี่ยวข้องกับระบบภูมิคุ้มกัน เมื่อดูจากผลแลปจะเห็นได้ชัดว่าถึงแม้อัตราส่วนเม็ดเลือดขาวชนิดลิมโฟไซต์[5] ของผู้ป่วยจะปกติ แต่อัตราส่วนนี้ใกล้เคียงกับอัตราส่วนเม็ดเลือดขาวลิมโฟไซต์ของผู้ป่วยที่มีภาวะพร่องพาราไทรอยด์มาก”
“…แคล
