วามอิจฉาริษยาส่วนใหญ่เกิดจากคนในแผนกเดียวกันกับระดับเดียวกัน แต่ความรู้สึกพ่ายแพ้มาจากการถูกโจมตีจากคู่ต่อสู้ที่พลังด้อยกว่า!
คนอื่นๆ ต่างก็ยอมจำนนต่อเขา แต่เฉินชางกลับเพิ่มพลังในการโจมตี!
เฉินชางเป็นแค่เด็กหนุ่มที่กำลังจะเรียนต่อในระดับปริญญาโท ตนเป็นถึงระดับแพทย์เจ้าของไข้มาหลายปี อีกทั้งยังเป็นศัลยแพทย์อยู่ที่แผนกศัลยกรรมหัวใจมายาวนานหลายปี
ถ้าจางจื้อซินเห็นเหตุการณ์นี้ จะต้องเย้ยหยันเก่อฮว๋ายแน่ อายุปาเข้าไปจะสี่สิบแล้ว วันๆ เอาแต่ต่อสู้แข่งขันกัน มันอะไรกันเนี่ย
จู่ๆ ซย่าเกาเฟิงก็เกิดรู้สึกเสียดายขึ้นมา ถ้ารู้เร็วกว่านี้ตนจะโทรไปที่สำนักงานบัญฑิตวิทยาลัย ให้เสี่ยวกวนให้โควตาตน!
ถึงอย่างไรเสียการได้เจอเด็กหนุ่มที่ยอดเยี่ยมขนาดนี้ ซย่าเกาเฟิงก็เริ่มรู้สึกปลื้มปริ่มในตัวเด็กหนุ่มคนนี้แล้วจริงๆ!
กล่าวกันว่าม้าพันลี้[1] มีให้พบเห็นได้อยู่เสมอ แต่คนมองออกว่าม้าตัวไหนคือม้าพันลี้มีไม่มาก แต่การได้เจอคนอย่างเฉินชางที่เปรียบเสมือนการได้เจอม้าเหงื่อโลหิต[2] แล้วใครจะตัดใจปล่อยให้หลุดมือได้ลง? คุณดูสิ แม้แต่เมิ่งซีที่สายตาเฉียบคมมีมาตรฐานสูง ยังคิดจะครอบครองม้าตัวนี้เลย…ไม่ใช่ ต้องบอกว่าเมิ่งซียังอยากได้เลยต่างหาก
การคัดเลือกบุคลากรมาเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาของนักศึกษาระดับปริญญาโทของมหาวิทยาลัยการแพทย์ตงหยางเป็นกระบวนการที่ค่อนข้างเข้มงวด โดยทั่วไปแล้วจะต้องเป็นบุคลากรที่มีตำแหน่งรองศาสตราจ
