ับเขามีไม่กี่คนที่ทำได้
บทความวิจัยเมื่อครู่นี้มีคำศัพท์เฉพาะทางเยอะมาก ถึงขนาดที่คำศัพท์จำนวนมากเป็นคำศัพท์ที่อยู่ในหมวดหมู่ของคำศัพท์การผ่าตัดที่ไม่ค่อยปรากฏให้เห็น สิ่งนี้ต้องอาศัยทักษะการแปลของเฉินชาง เมิ่งซีเลยวัดอะไรได้หลายอย่างมาก ประเด็นสำคัญคือทัศนคติที่มีต่อบทความวิจัยทางวิทยาศาสตร์ กับทัศนคติมีต่อการเรียนที่ไม่หยุดนิ่ง
เฉินชางพยักหน้า “ผ่าตัดขั้นพื้นฐานทั้งหมดพอได้ครับ แต่ปัจจุบันยังไม่เคยผ่าตัดหัวใจครับ”
เมิ่งซีพยักหน้า “อ๋อ ค่ะ…เย็บหลอดเลือดเป็นมั้ยคะ”
เดิมทีเฉินชางคิดว่าตนเองควรจะตอบตามความจริงว่าชำนาญมากทีเดียว แต่เมื่อพิจารณาดูแล้วว่าทุกคน ณ ที่แห่งนี้เป็นอยู่แผนกศัลยกรรมหัวใจกันทั้งนั้น เป็นแผนกที่เจอหลอดเลือดทั้งวัน เฉินชางเลยคิดว่าตนควรจะเก็บเป็นความลับสักหน่อย “ครับ เป็นนิดหน่อยครับ”
เมิ่งซีเงยหน้าขึ้นมามองหมอคนอื่นๆ โดยรอบ บรรดาหมอทั้งทั้งหลายหันหน้าไปมทางอื่นทันที ฟึ่บๆ เริ่มเปิดแฟ้มประวัติผู้ป่วย
เมิ่งซีชี้ไปที่ชายคนหนึ่ง กล่าวว่า “หมอเก่อ เอาชุดฝึกทำหัตถการจำลองมาสองสามชุดกับอุปกรณ์เย็บแผลมาให้หน่อยค่ะ”
หมอที่เมิ่งซีเรียกว่าหมอเก่อรีบยืนตัวตรงทันที “ครับหัวหน้าเมิ่ง”
เมิ่งซีอายุสามสิบ แต่เธอมีตำแหน่งเป็นรองหัวหน้า แล้วแผนกศัลยกรรมหัวใจก็แบ่งทีมออกเป็นสามทีม มีหัวหน้าทีมทั้งหมดสามคน เมิ่งซีเป็นหนึ่งในสามคนนั้น หัวหน้าทีมทั้งสามคนผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันไปดูแลท