หลังจากที่จางจื้อซินได้ยินว่าเฉินชางทำศัลยกรรมเสริมหน้าอกให้ฟู่อวี้หลาน เขาก็โมโหจนควันแทบออกหูในทันใด!
เขายกหูโทรศัพท์โทรไปหาเฉินชาง!
ทว่าน่าเสียดายที่ไม่มีคนรับสาย!
ทำให้จางจื้อซินร้อนใจจนแทบคลั่งในเวลาต่อมา เจ้าเด็กคนนี้นับวันชักจะยิ่งทำอะไรตามอำเภอใจใหญ่แล้ว เพิ่งเรียนรู้มาแค่ไม่กี่วัน ก็ผ่าตัดเสริมหน้าอกแล้ว!
โชคดีที่คุณไม่ได้ดูผมผ่าตัดศัลยกรรมทั่วไป ไม่งั้นคุณยิ่งอวดดีแน่!
จางจื้อซินฝืนใจรอจนถึงเวลาเลิกงาน เขาขับรถไปที่คลินิกศัลยกรรมด้วยความรีบร้อน เดินขึ้นชั้นบนไปด้วยจิตใจที่ร้อนรนเหมือนถูกไฟจี้
เฉินชางยังไม่กลับบ้าน นั่งอ่านบทความในวิทยานิพนธ์ของฉินเยว่ที่ได้ตีพิมพ์ลงวารสาร ‘ปลูกถ่ายตับ’ อยู่ในห้องทำงาน ท่าทางเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่างอยู่
ตนควรจะไปกระตุ้นเฉียนเลี่ยงเพื่อกระตุ้นภารกิจกราบอาจารย์เมื่อไหร่ดี
จางจื้อซินเดินพรวดเข้าในห้องทำงาน กล่าวด้วยอาการหายใจกระหืดกระหอบ “เฉินชาง! เจ้าเด็กคนนี้ ทำไมคุณถึงผ่าตัดเสริมหน้าอกเอง! แถมยังทำให้น้องสาวของฟู่อวี้ฟางด้วย คุณนี่มันจริงๆ เลย…”
เมื่อเฉินชางเห็นจางจื้อซินยืนพิงบานประตู หายใจกระหืดกระหอบ พูดแทบจะไม่ไหว พูดขาดๆ หายๆ ไม่ต่อเนื่องเลยสักนิด
เขาก็ถอนหายใจออกมา “เถ้าแก่จาง คุณเป็นถึงเถ้าแก่ นั่งนับเงินอยู่ที่บ้านก็ดีอยู่แล้วไม่ใช่เหรอครับ เมียหลวงยังไม่มา!”
จางจื้อซินถึงกับหนังตากระตุก การทำงานกับเฉินชาง จะต้องกล่าวว่าเป็น
