ลานยิ้มหน้าบานเป็นกระด้ง “พอใจค่ะ! พอใจอย่างยิ่งเลยค่ะ! คุณหมอเฉินคะ ฝีมือคุณยอดเยี่ยมมากเลย ไม่กระทบการเต้นรำของฉันใช่มั้ยคะ”
เฉินชางพยักหน้า “ครับ ไม่กระทบครับ แต่ช่วงนี้คุณต้องพักก่อนนะครับ แล้วก็ต้องกินยาตามแพทย์สั่งด้วยนะครับ ตอนนี้คุณจะยังเจ็บอยู่หน่อย คุณอย่าเพิ่งไปโดนแผล ผมกลัวว่าจะอักเสบติดเชื้อ รอหลังจากผ่านไปสามถึงห้าวันจะค่อยๆ ดีขึ้นแล้วถึงออกจากคลินิกได้ครับ”
ฟู่อวี้หลานพยักหน้าทันที “ขอบคุณค่ะคุณหมอเฉิน!…”
“…บอกตามตรงนะคะคุณหมอเฉิน ฉันไปมาหลายโรงพยาบาลมาก บุกน้ำลุยไฟไปมาหลายสิบโรงพยาบาล เกาหลีอเมริกาไปมาหมด แต่ฉันไม่พอใจกับสิ่งที่พวกเขาบอกกับฉัน ฉันเองก็เคยเห็นผลงานของพวกเขากับตามาแล้ว ฝีมือแตกต่างกับคุณคนละชั้นเลย…”
“…ฝีมือคุณทำออกมาสวยมากจริงๆ!…”
“…ถึงแม้แต่ก่อนฉันจะไม่ได้ใส่ใจ แต่เพราะฉันกลัวว่าโดนคนอื่นแขวะ โดนจิกกัดกันต่อหน้า ต่อมาภายหลังโดนจิกกัดบ่อยครั้งเข้าก็เลยชินชา ความจริงแล้วสำหรับนักเต้นรำอย่างพวกเรา รูปร่างเป็นเรื่องสำคัญมาก!…
…ตอนนี้ฉันรู้สึกได้ถึงความรู้สึกของตัวเองตอนใส่ชุดสวยๆ ยืนอยู่บนฟลอร์เต้นรำได้แล้ว เป็นความรู้สึกที่สุดยอดไปเลย! คุณหมอเฉินคุณเปลี่ยนแปลงตัวฉันจริงๆ!…
…ขอบคุณค่ะคุณหมอเฉิน อ้อ จริงด้วย เท่าไหร่คะ นี่…คงจะแพงมากใช่มั้ยคะ”
ถึงฟู่อวี้หลานจะถามออกไปว่าแพงมากใช่หรือเปล่า แต่ในใจเธอแทบจะไม่ได้รู้สึกเสียดายเงินอะไรมากนัก เพียงแค่ค่อนข้างก
