เฉินชางมาถึงคลินิกศัลยกรรมแต่เช้า เขานั่งอยู่ในห้องทำงานของจางจื้อซิน
ด้านหลังโต๊ะทำงานของจางจื้อซินมีนิตยสารกับวารสารจำนวนหนึ่ง ส่วนใหญ่เป็นเรื่องเกี่ยวกับการเสริมหน้าอกอย่างละเอียด
เวลาประมาณเก้าโมงกว่า ฟู่อวี้ฟางก็พาหญิงสาวสวมชุดบาสเกตบอลทั้งชุดเดินเข้ามา ชั่วพริบตาที่เฉินชางเงยหน้าขึ้น เขาก็ขมวดคิ้วเข้าหากัน แทบจะแบนราบเป็นไม้กระดานเลยจริงๆ ด้วย
ฟู่อวี้ฟางหัวเราะ “เสี่ยวเฉิน นี่น้องสาวของฉันเอง ฟู่อวี้หลาน”
เฉินชางพยักหน้าพร้อมรอยยิ้ม “สวัสดีครับ!”
หญิงสาวหัวเราะเบิกบาน “สวัสดีค่ะ!”
เฉินชางต้องกล่าวว่าสาวน้อยคนนี้หน้าตาดูมีชีวิตชีวามาก สวมชุดบาสสีแดงทั้งชุดกับรองเท้ากีฬา แต่กลับดูสดใสร่าเริงเป็นพิเศษ
หลังจากที่ปิดประตูแล้ว ฟู่อวี้ฟางก็พูดเข้าเรื่องเลย “เราเริ่มกันเลยเถอะ?”
เฉินชางพยักหน้า “คุณไปที่ฉากกั้นด้านหลัง ถอดเสื้อออก…”
หญิงสาวพยักหน้า “ไม่ต้องยุ่งยากขนาดนั้นหรอกค่ะ!”
หลังจากที่พูดจบ หญิงสาวก็ถอดเสื้อออกตรงนั้นเลยอย่างฉับไว!
สิ่งที่เห็นตรงหน้ามากพอที่จะทำให้เฉินชางได้เรียนรู้อะไรมากขึ้น ทั้งยังทำให้เขาถึงกับตกตะลึงเล็กน้อย “เปิดเผยตรงไปตรงมาจริงๆ!”
แม้แต่ฟู่อวี้ฟางก็ยังว้าวุ่นใจ เธอได้แต่เอามือกุมขมับถอนหายใจด้วยความอับอายอยู่ตรงนั้น ทำไมถึงมีน้องสาวที่เป็นแบบนี้ได้!
เฉินชางอดปลงอนิจจังไม่ได้ ลูกแม่เดียวกัน ทำไมถึงแตกต่างกันขนาดนี้เนี่ย
อากัปกิริยาท่าทางที่แสดงออกของฟู่อ
