น้าหลี่ครับ พูดตามตรงนะครับ ยาของเรานำเข้าโรงพยายาบาลมาห้าหกปีแล้ว ประสิทธิภาพดีมากมาตลอด อีกทั้งราคาก็ถูกว่าบริษัทพวกนั้น สำหรับผู้ป่วยแล้วเรื่องนี้ถือเป็นเรื่องน่ายินดี ถูกมั้ยครับ…”
“…จะว่าไปแล้วหมอเล็กๆ ในแผนกฉุกเฉินก็ต้องเลี้ยงดูครอบครัว คุณเข้าใจเรื่องนี้ดี ตอนนี้แผนกระบบทางเดินหายใจ แผนกโรคหัวใจก็ใช้ยาตัวนี้อยู่ ประสิทธิภาพดีมาก หัวหน้าหลี่รับไว้พิจารณามั้ยครับ”
หลี่เป่าซานพยักหน้า “ครับ ผมจะกลับไปคิดเรื่องนี้ให้รอบคอบ”
…
ในตอนค่ำ เฉินชางเพิ่งจะกลับมาถึงบ้าน จางจื้อซินก็โทรมาหาเขา
“เสี่ยวเฉิน พรุ่งนี้ผมเข้าเวรที่แผนก ผมไปที่คลินิกศัลยกรรมไม่ได้แล้ว คุณไปที่คลินิก ถ้าคุณอยากเจอลูกค้าก็ได้ อยากจะผ่าตัดก็ได้ แต่…ระวังหน่อยนะครับ อย่าให้เกิดเรื่อง”
จางจื้อซินบอกกับเฉินชางอย่างคร่าวๆ
เฉินชางพยักหน้าพร้อมหัวเราะ “ครับ ผมรับทราบครับ เถ้าแก่จาง”
จางอวี้ซินเพิ่งจะวางสายไป ฟู่อวี้ฟางก็โทรเข้ามา
“เสี่ยวเฉิน ฉันพี่ฟู่เองนะ!”
จู่ๆ เฉินชางตนไม่รู้สึกหวาดกลัวเมื่อได้ยินชื่อนี้แล้ว!
“ครับ สวัสดีครับพี่ฟู่!”
ฟู่อวี้ฟางยิ้ม “เสี่ยวเฉิน พี่อยากให้เธอช่วยพี่เรื่องหนึ่ง…”
“…คือว่าพี่ มีน้องสาวแท้ๆ หนึ่งคน ปีนี้เพิ่งจะอายุยี่สิบสี่ คือว่าหน้าอกไม่เจริญเติบโตตาม เคยพาไปตรวจที่โรงพยาบาลใหญ่แล้ว คุณหมอบอกว่าไม่ใช่เรื่องใหญ่ เป็นเรื่องธรรมชาติที่เป็นมาแต่กำเนิด ไม่กระทบการใช้ชีวิตประจำวัน แต่เธอไม่พอ
