นแล้วไม่มีตำแหน่งให้ปีนขึ้นไปอีกแล้ว หน้าที่สำคัญก็เลยเป็นการอบรมชี้แนะบรรดาลูกศิษย์…”
“…ดังนั้น คุณสมัครเป็นศิษย์ของเถามี่ยังดีเสียกว่าสมัครเป็นศิษย์ของเมิ่งซี หัวหน้าเถาตำแหน่งสูง อีกทั้งยังเคยมีปฏิสัมพันธ์กันมาก่อน เขาเป็นคนใช้ได้ อีกทั้งยังทำงานอยู่โรงพยาบาลอันดับสองด้วย ติดต่อกันก็ง่าย”
เฉินชางถอนหายใจออกมาหนึ่งเฮือก ผมไม่ได้อยากสมัคร แต่…ผมตัดใจทิ้งภารกิจลับในมือไม่ได้จริงๆ ครับ!
แถมยังมีอาชีพลับด้วย?
จะพิเศษมากขนาดไหนกันนะ
คงจะเปลี่ยนอาชีพไปเป็นอุลตร้าแมนไม่ได้หรอกมั้ง!
แต่ทำไมถึงรู้สึกตั้งตารอคอยอยู่นิดๆ นะ
เฉินชางคิดใคร่ครวญอย่างรอบคอบหนึ่งรอบ เป้าหมายหลักในการกราบอาจารย์ไม่ใช่การเรียนรู้ทักษะในการวินิจฉัยโรค ถึงอย่างไรเสียตนก็มีระบบช่วยวินิจฉัยโรคอยู่แล้ว ขอแค่ได้ใบรับรองเปลี่ยนอาชีพมา เมื่อเปิดหนังสือทักษะ ไม่ว่าจะทักษะอะไร เขาก็เข้าถึงได้อย่างง่ายดาย?
แต่การวิจัยทางวิทยาศาสตร์ เฉินชางรู้สึกว่าตนยังอ่อนหัดนัก
แล้วเมิ่งซีก็มีจุดแข็งในเรื่องการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ เฉินชางรู้สึกว่าเป้าหมายหลักที่เขาเรียนต่อปริญญาโทก็คือทำวิจัยเป็น เมื่อชั่งน้ำหนักเปรียบเทียบแล้ว เขาคิดว่าถ้าเขาเลือกสมัครเป็นศิษย์ของเมิ่งซี ก็น่าจะเป็นการเลือกที่ถูกต้อง
เมื่อนึกถึงตัวละครหลักของนิยายเรื่องอื่นที่ใช้เวลาเพียงไม่นานก็เปลี่ยนอาชีพไปเป็นจอมยุทธ์พลังเวทที่มีความเชี่ยวชาญในการการใช้เวทมนตร์และการต่
