เฉินชางก็พบว่านัยน์ตาของเขาล้ำเลิศยิ่งกว่ากล้องบรองโคสโคป เครื่องซีทีสแกน เครื่องเอ็กซเรย์ หรือเครื่องเอ็มอาร์ไอ[8]เสียอีก
แน่นอนว่าเงื่อนไขประการแรกคือเขาต้องกรีดเปิดผิวหนังกับชั้นผิวหนังไล่ลงไปแต่ทีละชั้นก่อน เขาถึงจะมองเห็นได้ เงื่อนไขนี้จัดว่าเป็นข้อเสียอย่างหนึ่ง ควรขอข้อเสนอแนะจากระบบสักหน่อย ดูสิว่าดวงตาของเขาจะอัพเลเวลได้หรือไม่
เฉินชางหยิบมีดผ่าตัดขึ้นมากรีดเปิดหลอดลมตำแหน่งล่าง และในตอนนี้เอง เขาก็คีบยางลบออกจากหลอดลมได้อย่างราบรื่น!
ยางลบหนึ่งก้อนที่ในตอนนี้อาบไปด้วยเลือด ถูกคีบออกมาได้สำเร็จ
ขั้นตอนต่อไปก็คือขั้นตอนของการเย็บแผล
นี่เป็นการเย็บหลอดลมครั้งแรกของเฉินชาง แต่อันที่จริงแล้ว ขั้นตอนและวิธีในการเย็บก็ยังคงอยู่บนหลักการเดียวกัน
การผ่าตัดสำเร็จลุล่วง
อาการของเด็กหญิงค่อยๆ ดีขึ้นตามลำดับ การหายใจก็เป็นปกติแล้ว
ไม่นานก็คงจะฟื้นแล้ว
เซียวเหอมองเฉินชาง อดยกนิ้วโป้งให้ไม่ได้ “คุณเก่งมาก หมอเฉิน! ความสามารถในการช่วยชีวิตผู้ป่วยฉุกเฉินของคุณนี่ยอดเยี่ยมจริงๆ”
ระดับความยากในการผ่าตัดไม่มาก กังวลเพียงเรื่องก็คือเกิดเหตุฉุกเฉินระหว่างการผ่าตัด ในตอนนี้อาการของผู้ป่วยค่อนข้างคงที่ ก็เป็นธรรมดาที่เฉินชางจะไม่ได้กังวลอะไรแล้ว
เมื่อได้ยินเซียวเหอกล่าวชม เฉินชางหัวเราะ “แค่พอมีความรู้ด้านช่วยชีวิตผู้ป่วยฉุกเฉินน่ะครับ หัวหน้าเซียวอย่าหัวเราะเยาะผมนะครับ”
เซียวเหอส่งเสียงหัวเรา
