ออกมาได้
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง…การคีบยางลบเมื่อครู่นี้ทำให้องศาของยางลบเปลี่ยนทิศ กลายเป็นองศาที่อันตรายมาก
ถ้าครั้งถัดไปยังทำไม่ได้ ก็อาจทำให้ระบบลมหายใจล้มเหลว?
เมื่อเซียวเหอคิดมาถึงตรงนี้ สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนทันที!
เขารีบดึงคีมสำหรับคีบผ่านกล้องบรองโคสโคปออกมาจากหลอดลม มองหน้าเฉิงชางด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความเคร่งเครียด
เขากล่าวกับเฉินชางด้วยแววตาเคร่งเครียด “ไม่ได้! เอาออกมาไม่ได้ ถ้ายังพยายามใช้วิธีนี้ต่อไปอีก จะเกิดอันตรายจากการขาดอากาศหายใจได้! ตอนนี้ยางลบติดอยู่ในจุดที่อันตรายมาก ทำวิธีนี้ต่อไปไม่ได้แล้ว!”
หลังจากที่พูดจบ เซียวเหอมองหน้าเฉินชางแล้วกล่าวว่า “รีบโทรติดต่อแผนกศัลยกรรมทรวงอกเถอะครับ เตรียมผ่าตัด ไม่งั้น…ขืนชักช้าต่อไปจะเกิดอันตรายกับเด็กได้”
เซียวเหอกล่าวเสริมขึ้น “เพราะย้ายโรงพยาบาลไม่ทันแน่ เตรียมผ่าตัดกันเถอะครับ ผ่าตัดในห้องส่องกล้องเลย!”
การตัดสินใจของเซียวเหอเฉียบขาดมาก เขาบอกแผนการผ่าตัดกับเฉินชางอย่างฉับไวตรงไปตรงมา
“ถ้าพาออกไป อย่าว่าแต่สภาวะเสี่ยงอื่นๆ แค่ลำพังอาการของเด็กตอนนี้ก็จะประคองไว้ได้ไม่นานแล้ว!”
เฉินชางก้มหน้ามองเด็ก พบว่าริมฝีปากของเด็กหญิงตัวน้อยเริ่มมีสีม่วงอมแดง ลมหายใจรวยริน เด็กน้อยพยายามจะหายใจ แต่ก็มีอาการสำลักอย่างรุนแรง…
ทันใดนั้นเอง นางพยาบาลสาวก็พูดโพล่งขึ้นว่า “หัวหน้าคะ…แผนกศัลยกรรมทรวงอกยุบไปแล้วค่ะ”
ทันทีที่ได้ยินประโยคนี้ เซี
