อสายหาสือฉีติดภายในเวลาอันรวดเร็ว!
เซียวเหอรับโทรศัพท์มือถือมาจากนางพยาบาล “สือฉี ผมเซียวเหอนะครับ”
ทันทีที่สือฉีได้ยินเสียงปลายสาย เขาก็หัวเราะพร้อมถามว่า “หัวหน้าเซียวมีอะไรเหรอครับ”
เซียวเหอจะไปมีอารมณ์คุยเล่นที่ไหนกัน “ตอนนี้ที่ห้องส่องกล้องมีเด็กอยู่คนหนึ่ง อายุประมาณสามขวบ มีสิ่งแปลกปลอมอุดกั้นหลอดลม เมื่อครู่นี้ผมลองใช้วิธีส่องกล้องเพื่อคีบออกมา แต่ไม่สำเร็จ ตอนนี้สถานการณ์อยู่ในขีดอันตราย คุณรีบมาที่นี่หน่อย จำเป็นต้องเจาะคอเพื่อเอาสิ่งแปลกปลอมออกมา!”
สีหน้าของสือฉีเปลี่ยนไปทันที!
ผมศึกษาด้านต่อมเต้านมมา คุณจะมาให้ผมทำอะไรพวกนี้ ผมทำได้ที่ไหนกัน!
อันที่จริงแล้วถึงแม้ว่าสือฉีจะทำไม่ได้ แต่หลี่ซื่อเจี้ยนอาจจะทำได้ ถึงแม้ว่าเคสตัวอย่างการเจาะคอเพื่อเอาสิ่งแปลกปลอมออกมาจะมีน้อยมากก็ตาม!
แต่…
หลี่ซื่อเจี้ยนลาออกไปแล้ว
ทันทีที่สือฉีได้ยินในสิ่งที่เซียวเหอบอก เขาก็รีบปัดความรับผิดชอบทันควัน “หัวหน้าเซียวครับ ตอนนี้…ผมไม่ได้อยู่ที่โรงพยาบาลน่ะครับ ผมไปถึงโรงพยาบาลในเวลาสั้นๆ ไม่ทันหรอก!”
เซียวเหอสีหน้าเปลี่ยนทันที!
แย่แล้ว สือฉีไม่ได้อยู่ที่โรงพยาบาล
ในตอนนี้เอง มีเสียงลอดผ่านสายโทรศัพท์เข้ามา “หัวหน้าสือครับ คุณเปลี่ยนวันออกจากโรงพยาบาลของผู้ป่วยเตียงยี่สิบสามแล้วหรือยังครับ”
ประโยคหนึ่งประโยคนั้นที่ลอดผ่านเข้ามาในสาย ทำเอาเซียวเหอถึงกับพ่นลมออกมาทางจมูกด้วยความไม่พอใจ
ขี้ขลาดตาขา
