็ทำอย่างนั้น
อันเยี่ยนจวินเดินเข้ามาในห้องอย่างเร่งรีบ “หัวหน้าแผนกครับ อุปกรณ์เกี่ยวกับศัลยกรรมทางมือที่สั่งมาถึงแล้วครับ อีกไม่นานพวกเราก็พัฒนาการผ่าตัดได้แล้ว!”
เมื่อพูดถึงตรงนี้ อันเยี่ยนจวินก็รู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย ในที่สุดก็ได้เวลาพัฒนาแผนการใหญ่ของตนแล้ว
ปกติงานที่เยอะที่สุดก็คืองานประเภทรักษาบาดแผลภายนอกหรืองานเย็บแผล เขาเป็นศัลยแพทย์ทางมือแต่กลับไม่มีห้องผ่าตัดที่เหมาะสม ถือเป็นเรื่องที่ค่อนข้างกระอักกระอ่วน ในที่สุดวันนี้อุปกรณ์ที่จำเป็นในห้องผ่าตัดก็มาถึงแล้ว!
หลี่เป่าซานได้ยินดังนั้นก็รู้สึกยินดียิ่ง! เขายิ้มพูดกับเฉินชางว่า “เฉินชาง ช่วงนี้คุณไปช่วยอันเยี่ยนจวินก่อนนะครับ สร้างชื่อเสียงให้ศัลยกรรมทางมือก่อน ยังไงซะคุณก็เคยไปช่วยโรงพยาบาลประชาชนแห่งมณฑลแล้ว ตอนนี้โรงพยาบาลของพวกเรามีห้องผ่าตัดที่เหมาะสม ต่อไปคุณก็ทำงานไปดีๆ ซะนะครับ! ห้ามวิ่งไปวิ่งมาอีก!”
เฉินชางยิ้ม “จะทำภารกิจให้สำเร็จแน่นอนครับ!”
ความจริงสิ่งที่หลี่เป่าซานเป็นห่วงไม่ใช่เรื่องอื่นใด แต่กลัวเฉินชางจะถูกแย่งตัวไปต่างหาก เพราะอย่างไรตอนนี้ก็มีคนจับจ้องเขาไม่น้อย ดีที่เรื่องผ่าตัดฝางยงหลินยังไม่ถูกแพร่ออกไป หากมีข่าวเล็ดลอดออกไปแล้ว ไม่รู้ว่าจะมีคนมากขนาดไหนมาพูดเรื่องเพ้อฝันและเรื่องอนาคตกับเฉินชาง!
หลายวันมานี้งานผ่าตัดของแผนกฉุกเฉินเพิ่มขึ้นมาก เฉินชางกับหวังหย่งก็ยิ่งยุ่ง
เวลาบ่ายสามโมงกว่า เฉินชางเพิ
