ใช้เวลาไปทั้งหมดหนึ่งชั่วโมงสี่สิบนาที! ในที่สุดการผ่าตัดก็เสร็จสิ้นอย่างสมบูรณ์แบบ!
ตอนนี้ในใจของทุกคนผ่อนคลายลงแล้ว สายตาที่ฉินเสี้ยวหยวน หลี่เจี้ยนเหว่ยและคนอื่นๆ ใช้มองเฉินชางเต็มไปด้วยความสนิทสนม สนิทสนมยิ่งกว่าลูกชายแท้ๆ เสียอีก!
เฉินชางหันไป ถอดหน้ากากอนามัยออก มองไปที่ทุกคนแล้วพูดว่า “การผ่าตัดราบรื่นมากครับ!”
ตอนนี้เองหลี่เป่าซานผลักประตูเดินเข้ามา ทั้งศีรษะเต็มไปด้วยเหงื่อ ใบหน้าเต็มไปด้วยความร้อนรน เมื่อเข้ามาเห็นทุกคนเงียบงันไม่พูดจา โดยเฉพาะจางโหย่วฝูที่เอาแต่นั่ง ส่วนคนอื่นๆ ก็ยืนนิ่งไม่ขยับ ทำให้รู้สึกกระวนกระวายยิ่งขึ้น
“การผ่าตัด…ล้มเหลวหรือ?”
คำพูดของเขาทำให้ทุกคนชะงักงัน จากนั้นจึงตามมาด้วยเสียงหัวเราะลั่น หลี่เป่าซานเห็นดังนั้นก็รู้สึกงุนงง
หลี่เจี้ยนเหว่ยหันมาตบไหล่หลี่เป่าซานครั้งหนึ่ง “เป่าซาน! ที่แผนกของคุณมีอัจฉริยะอยู่ด้วย! ดูถูกไม่ได้เลยนะครับ ดูถูกไม่ได้จริง!”
จางโหย่วฝูก็พยักหน้า ลุกขึ้นยืนพลางกล่าวว่า “หัวหน้าแผนกหลี่ เสี่ยวเฉินเกิดมาเพื่อผ่าตัดจริงๆ ถ้ายังไง…คุณมอบเขาให้ผมเถอะ ให้เขามาอยู่ที่แผนกศัลยกรรมทั่วไป ผมจางโหย่วฝูสาบานเลยว่า ถ้าต่อไปผมทำตัวไม่ดีกับเสี่ยวเฉินแม้แต่น้อย ผมจะไม่อยู่ที่แผนกศัลยกรรมทั่วไปอีก!”
คำสาบานอย่างจริงจังของจางโหย่วฝูช่างหนักแน่นและทรงพลัง ทำให้โจวเสี่ยวตงและต้วนปัวที่ได้ยินรู้สึกไร้รสชาติไปโดยพลัน! แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ คนเขา
