ึงจะเป็นเรื่องน่ากลัวที่สุด!
จางโหย่วฝูรู้เรื่องนี้ดีจึงได้แต่ถืออุปกรณ์อยู่เช่นนั้นไม่กล้าขยับ
เย็บ!
เฉินชางกลั้นใจ ถือคีมจับเข็มอย่างระมัดระวัง เย็บไปมาทีละเข็ม เย็บผนังลำไส้อย่างระมัดระวังไปเช่นนี้
ฝีมือการเย็บแผลผ่านการส่องกล้องของเฉินชางไม่เลวเลย ไม่ว่าจะเป็นการเย็บลำไส้หรือการเย็บหลอดเลือดภายใต้การส่องกล้องก็ดีเหมือนกัน!
การผ่าตัดค่อยๆ ดำเนินต่อไป เฉินชางไม่กล้าลำพองใจแม้แต่น้อย เขารับรู้ได้ถึงอาการสั่นเทาที่มือทั้งสองของจางโหย่วฝู แต่ยังคงทำงานของตนไปอย่างระมัดระวัง การกระทำนี้สิ้นเปลืองพลังงานอย่างสูง ต้องมีคนถามแน่นอนว่าทำไมจึงไม่เปลี่ยนคน
นั่นเป็นเพราะเดิมทีการผ่าตัดด้วยการส่องกล้องเป็นงานที่ค่อนข้างยุ่งยาก หากเปลี่ยนมือโดยไม่ระวังอาจทำให้เกิดปัญหาใหญ่ หากจางโหย่วฝูรอเฉินชางไม่ไหวจนต้องเปลี่ยนคนถืออุปกรณ์ ก็คงยอมเย็บแผลด้วยตัวเอง
โชคดีที่ทนจนเฉินชางมาถึงได้!
เวลาไหลผ่านไปทุกวินาที ทุกคนจับจ้องหน้าจออย่างระมัดระวัง ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง!
ในที่สุดเฉินชางก็เย็บเสร็จ จางโหย่วฝูจึงถอนอุปกรณ์อย่างระมัดระวัง จากนั้นจึงทรุดตัวลงนั่งด้านข้าง
เฉินชางเห็นดังนั้นก็กล่าวขึ้นอย่างจริงจังว่า “หัวหน้าแผนกจาง คุณไปพักผ่อนก่อนเถอะ เดี๋ยวผมทำเอง!”
เฉินชางมีทักษะการผ่าตัดถุงน้ำดีระดับปรมาจารย์ แต่เมื่อเจอกับสถานการณ์เช่นนี้ก็ไม่ได้ลำพองใจแม้แต่น้อย สิ่งที่พึ่งพาได้ในตอนนี้มีเพียงคำแนะนำจาก
