ะเป็นปัญหาใหญ่!”
เฉินชางพยักหน้า “หัวหน้าแผนกจาง คุณไปพักผ่อนก่อนเถอะ ที่นี่ให้ผมจัดการเอง”
เมื่อเขากล่าวเช่นนี้ออกไป ทุกคนพลันรู้สึกประหลาดใจ จะอย่างไรเฉินชางก็เป็นหมอน้อยที่เพิ่งอายุยี่สิบเจ็ดยี่สิบแปดปี เป็นคนที่มีประสบการณ์น้อยที่สุดในที่นี้!
แต่เมื่อประโยคนี้ออกจากปากเฉินชางกลับสร้างแรงสั่นสะเทือนได้มาก ทำให้ทุกคนรู้สึกเชื่อมั่นอย่างประหลาด
ตอนนี้ต้วนปัวรู้สึกซับซ้อนมาก จะอย่างไรเขาก็คิดไม่ถึงว่าคนที่ปรากฏตัวออกมาในช่วงเวลาสำคัญเช่นนี้จะเป็นเฉินชาง หมอดูแลไข้แห่งแผนกฉุกเฉินที่ตอนแรกเขาให้กำลังใจอย่างเย้ยหยัน
ตอนนี้ต้วนปัวมีตำแหน่งสูงแล้ว เป็นคนที่มีทักษะการผ่าตัดทั่วไปค่อนข้างดี ทว่าเมื่ออยู่ในสถานการณ์เช่นนี้กลับยืนแข็งทื่อเหมือนหุ่นไม้ ทำอะไรไม่ได้สักอย่าง
เฉินชางหันมา เงยหน้ามองต้วนปัว “หลบหน่อยครับ”
ต้วนปัวชะงัก หน้าแดงขึ้นมาโดยพลัน รีบก้าวถอยไปทันที
จางโหย่วฝูตำหนิขึ้นมาอีกครั้ง “ต้วนปัว ถ้าคุณไม่ทำอะไรก็อยู่ให้ห่างหน่อยครับ!”
คำพูดเหล่านี้ทำให้ต้วนปัวไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน
ทุกคนมองหน้าจอ ดูการทำงานของเฉินชาง
เมื่อเฉินชางเตรียมตัวเรียบร้อยแล้วก็มองไปที่จางจื้อซิน “หนีบได้!”
จางจื้อซินพยักหน้า รีบจับคีมห้ามเลือดทันที!
ตอนนี้เป็นช่วงเวลาที่ต้องเร่งรีบ เพราะผู้ป่วยมีอาการหลอดเลือดโป่งพอง การเย็บผูกเส้นเลือดมีเวลาจำกัด! เฉินชางลงมือเฉียบขาด ตัดเส้นเลือดที่เป็นพังผืดออกแล้