คำพูดของจางจื้อซินทำให้เฉินชางเงียบไปนาน ถ้ารับสัญญาปันผลแล้วจะมีข้อจำกัดมากจริงๆ
แต่หากตนเพียงร่วมมือออกแบบและทำการผ่าตัดเป็นบางครั้ง ก็จะแตกต่างกันออกไป เป็นสิ่งที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง
อีกอย่าง หูฉวนจินบอกว่าจะไม่จำกัดเวลาทำงานของตนเอง แต่ว่า…คนเราต่างก็มีใจเห็นแก่ตัวกันทั้งนั้น
หากเฉินชางรับส่วนแบ่งของคลินิกศัลยกรรมจื้อซิน ย่อมต้องคิดส่งผู้ป่วยไปที่นั่นโดยไม่รู้ตัว ไปๆ มาๆ อยู่เช่นนี้จนกลายเป็นวงจรอย่างหนึ่ง และด้วยเรื่องของน้ำใจ ก็จะทำอะไรไม่สะดวก!
เฉินชางคิดไปมา จึงตัดสินใจกลับไปไตร่ตรองข้อเสนอของจางจื้อซินให้ดี
จู่ๆ จางจื้อซินก็หัวเราะ ตบไหล่เฉินชางพูดว่า “เอาละ กลับไปคิดให้ดีๆ เถอะครับ แต่ตอนนี้เป็นเวลาแบ่งเงิน! คุณมีความสามารถจริงๆ ติดตามคุณ แม้แต่ค่าตัวของผมก็ยังเพิ่ม!”
“การผ่าตัดหนึ่งเคสได้สามหมื่น ก่อนหน้านี้แม้แต่คิดก็ไม่กล้า ขนาดหวังเชิน ‘เจ้าแห่งดวงตา’ ก็ได้เคสละสามแสนเหมือนกัน พวกเราสองคนผ่าตัดเคสหนึ่งก็ได้สามแสนแล้ว หาเงินกับคนมีเงินนี่มันดีจริงๆ!”
“จริงสิ วันนี้มีการผ่าตัดสองเคส ทั้งหมดหกแสน คุณได้สองแสน เอาแบบนี้แล้วกัน คุณส่งเลขบัญชีมาให้ผม เดี๋ยวผมให้ฝ่ายบัญชีโอนให้คุณ”
เวลาที่เหลือ เฉินชางและจางจื้อซินผ่าตัดอีกหลายเคสด้วยกันที่คลินิกศัลยกรรม ล้วนเป็นการผ่าตัดทำตาสองชั้น เพราะคนที่ต้องการทำศัลยกรรมแบบไม่ผ่าตัดมีไม่มาก ส่วนใหญ่มากรีดตาสองชั้นหรือไม่ก็สักคิ้ว
แ
