จางโหย่วฝูจะไปออกทีวีหรือ?
สุดยอดขนาดนี้เชียว?!
เมื่อเฉินชางคิดถึงตรงนี้ก็อดรู้สึกเปรี้ยวฝาดไม่ได้ อีกนานแค่ไหนตนจะได้ไปออกทีวีสร้างเกียรติยศให้ครอบครัวได้บ้าง
เขาคิดว่าเมื่อถึงตอนนั้น เฉินต้าไห่ผู้เป็นพ่อของตนจะต้องซื้อเหล้าขาวจำนวนมากแล้วก็โทรไปหาเพื่อนเก่าทั้งหลาย จากนั้นแต่ละคนก็เอากับข้าวมาฉลองด้วยกัน!
คำโบราณพูดไว้ดีจริงๆ ครึ่งชีวิตแรกให้ความสำคัญกับลูกชายเพราะเห็นแก่หน้าพ่อ ครึ่งชีวิตหลังให้ความสำคัญกับพ่อเพราะเห็นแก่หน้าลูกชาย
ความหวังสูงสุดในชีวิตของเฉินต้าไห่ก็คือลูกชายทั้งสองคน เกียรติยศสูงสุดก็คือลูกชายทั้งสองคน
หลังจากวางโทรศัพท์ไปแล้ว เฉินชางก็แอดวีแชทของจางโหย่วฝู ส่งไฟล์พาวเวอร์พ้อยท์ไปให้
เขาเดินอยู่บนถนนอย่างเบื่อหน่าย จึงเปิดโมเมนต์เพื่อน[1]ในวีแชทของจางโหย่วฝูดู
จากนั้นก็ต้องตื่นตะลึงไปโดยพลัน ในใจของเขา โมเมนต์เพื่อนที่เป็นหมอสมควรเป็นเช่นนี้:
คำแนะคำล่าสุดจาก xxx
การประชุม xxx จะจัดขึ้นแล้ว
กองทุน xxx บริจาคให้ xxx
แต่โมเมนต์เพื่อนของจางโหย่วฝูกลับเป็นเช่นนี้
“อิ่มแล้วกินอะไรก็ไม่อร่อยจริงๆ: รูปภาพแนบ: กุ้งมังกรจากออสเตรเลีย…”
“คนเราไม่อาจทรยศตนเอง: รูปภาพแนบ: ปูตัวใหญ่แห่งทะเลสาบเฉิงหยาง…”
“ชีวิตคนเราต้องรู้จักพอ: รูปภาพแนบ: อาหารระดับไฮเอนด์ของญี่ปุ่น…”
“วันครบรอบแต่งงานยี่สิบสองปีกับภรรยา: รูปภาพแนบ: ทะเลซานย่าไห่เจี่ยว…”
“ลูกชายเรียนขับเครื่องบินเป็นแล้ว ผ
