ในตอนที่ต้วนปัวเห็นภาพนี้ก็ตื่นตะลึงไปโดยพลัน ทว่าต้วนปัวและกัวเฉิงเป็นคนละคนกันอย่างสิ้นเชิง ตอนที่กัวเฉิงมาขอให้เฉินชางช่วยผ่าตัด โดยปกติเฉินชางเป็นคนทำ
แต่ต้วนปัวไม่เหมือนกัน คนคนนี้มีความคิดเป็นของตัวเอง การผ่าตัดไส้ติ่งหนึ่งเคสเขาจะให้ค่าผู้เชี่ยวชาญเฉินชางสองพัน ทั้งยังคอยรับคอยส่งและต้อนรับอย่างอบอุ่น นั่นก็เพราะต้องการเรียนรู้ทักษะจากเฉินชาง
ต้วนปัวคนนี้เป็นคนมีความรับผิดชอบและมีความคิดที่ดี เขายังอ่อนเยาว์และมีพลังเหลือเฟือ ตอนนี้จึงคิดอยากสร้างแผนกศัลยกรรมทั่วไปของโรงพยาบาลประชาชนแห่งอำเภอหลันให้กลายเป็นแผนกแบบอย่างและมีชื่อเสียง
เมื่อเจอเรื่องเช่นนี้ ต้วนปัวก็ไม่ได้กระสับกระส่าย กลับสุขุมสงบนิ่งมาก
เขาเริ่มใช้คีมหนีบเนื้อเยื่อค้นหาไส้ติ่งอย่างระมัดระวัง แต่ตอนนี้ในช่องท้องมีพังผืดมากจนมองไม่เห็นอะไรเลย ต้วนปัวลังเลครู่หนึ่งแล้วจึงกล่าวว่า “ผู้เชี่ยวชาญเสี่ยวเฉิน สถานการณ์แบบนี้ การผ่าตัดแบบแผลเล็กจะจัดการได้หรือครับ?”
เฉินชางชะงักไป หลังจากลังเลครู่หนึ่งก็เดินเข้ามา เมื่อเห็นภาพเบื้องหน้าก็ทำให้เขาเกิดละล้าละลังเล็กน้อย
สภาพในช่องท้องค่อนข้างสาหัส หากผ่าตัดตอนนี้ระดับความยากจะเพิ่มขึ้นมาก ยิ่งไปกว่านั้น ที่สำคัญก็คือยังหาไส้ติ่งไม่เจอ!
นี่มันสถานการณ์อะไรกัน?
หรือจะเป็นไส้ติ่งที่อยู่ผิดที่?
ต้วนปัวเห็นดังนั้นจึงพูดว่า “ไม่งั้นผ่าเปิดแบบปกติดีไหมครับ?”
เฉินชางไม่ได้ยึดติด
