ะเทือนใจไม่ได้
เฉินชางเห็นดังนั้นก็ทอดถอนใจออกมา ตำรวจฝ่ายปราบปรามอาชญากรรมช่างเป็นอาชีพที่มีอันตรายสูงจริงๆ
สายตาที่เฉินชางมองจางเค่อฉินก็เต็มไปด้วยความเคารพและนับถือ คนๆ นี้ควรค่าจะได้รับความนับถือจากเขาจริงๆ!
คนบางคนกำลังแบกรับภาระของพวกเราอยู่เงียบๆ
จางเค่อฉินมองเฉินชาง “ขอบคุณมากครับ”
เฉินชางส่ายหน้า มองไปยังจางเค่อฉินด้วยสายตาจริงจัง “หัวหน้าจาง ขอบคุณมากนะครับ!”
พวกถานจงหลินและคนอื่นๆ ที่อยู่บริเวณนั้นไม่ได้ชะงักไปสักนิด พูดอย่างพร้อมเพียงว่า “หัวหน้าจาง ขอบคุณมากนะครับ!”
ประโยคเดียวทำให้จางเค่อฉินถึงกับอดกลั้นไว้ไม่อยู่
น้ำตาสองสายไหลออกมาจากเบ้า
ชายฉกรรจ์หยาบกร้านคนหนึ่ง ร้องไห้หลั่งน้ำตาอยู่ในห้องผ่าตัด
คุ้มค่าแล้ว!
คุ้มค่าแล้วจริงๆ!
แค่ประโยคนี้ของพวกเขา จางเค่อฉินก็รู้สึกว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำมา คุ้มค่าแล้ว
ชายฉกรรจ์เลือดร้อนคนหนึ่ง ที่หลั่งรินคือเลือดอันรุ่มร้อนเต็มกาย ที่ไหลรินคือน้ำตาร้อนผะผ่าว
————
————
มีคนมากน้อยเพียงใดที่ต้องเสียสละช่วงชีวิตที่ดีที่สุดเพื่อปกป้องชีวิตของพวกเรา
มีคนมากน้อยเพียงใดที่ต้องเสียสละร่างกายอันแข็งแรงเพื่อความสงบสุขของพวกเรา
นิยายบทนี้ขออุทิศให้กับบุคคลที่เสียสละเพื่อชีวิตของพวกเราอยู่เงียบๆ
เพราะพวกคุณ พวกเราจึงมีรอยยิ้มที่งดงาม จึงมีชีวิตที่สุขสงบ
หัวหน้าจาง ขอบคุณมากนะครับ!
