เมื่อเขาพูดออกมาเช่นนี้ทุกคนพลันเงยหน้ามองไปที่หลี่เป่าซาน!
ดวงตาทั้งสองของหลี่เจี้ยนเหว่ยเปล่งประกาย “ใคร?”
หลี่เป่าซานกล่าวว่า “เป็นหมอน้อยคนหนึ่งอยู่ในแผนกของพวกเราเอง ชื่อว่าเฉินชาง ทักษะการเย็บของเขาไม่เลวเลย แล้วผมก็รู้มาว่ามือของเขาคล่องแคล่วมาก ผมว่าให้เขาเย็บก็ได้ ช้าไปไม่กี่นาทีหรอกครับ”
เมื่อพูดถึงตรงนี้หลี่เป่าซานก็ถอนใจออกมา “ถึงอย่างไร…ตอนนี้พวกเราก็ไม่มีวิธีอื่นแล้ว”
คำพูดของหลี่เป่าซานทำให้ทุกคนจมลงสู่การใคร่ครวญไปชั่วขณะ
หลี่เจี้ยนเหว่ยพยักหน้า “ให้เขามาเถอะ!”
……
……
ในวินาทีที่เฉินชางเดินเข้ามายังห้องผ่าตัดก็รู้สึกราวกับถูกบรรยากาศเคร่งเครียดและหนักอึ้งรอบๆ ห่อหุ้ม ทำให้เขาแทบหายใจไม่ออก!
มีสายตาของหัวหน้าแผนกทั้งหลายทิ่มแทงมาที่เขา ในสายตาเต็มไปด้วยความซับซ้อนและเข้มงวด มีกระทั่งความหวาดกลัว
เขาเดินไปที่เตียงผ่าตัด ยกมือทั้งสองไว้เสมอหน้าอก เพิ่งจะเดินเข้าไปก็ต้องตกตะลึง!
นี่เป็นการผ่าตัดแบบไหนกัน!
นี่เป็นครั้งแรกที่เฉินชางได้สัมผัสกับการผ่าตัดที่น่าสยองเพียงนี้ เขาไม่เคยเห็นภาพอันย่ำแย่ขนาดนี้มาก่อน มองเห็นอวัยวะภายในได้ชัดเจน อวัยวะแต่ละอย่างปรากฏอยู่เบื้องหน้า เส้นเลือดปรากฏชัดจนเห็นการเต้นของมันได้เลยทีเดียว
เมื่อมองผ่านกล้ามเนื้อที่เสียหายไป จะเห็นหัวใจภายใต้อุปกรณ์เทียมที่เพิ่งเปลี่ยนไปเมื่อครู่นี้เต้นอยู่เล็กน้อย ดูเหมือนกำลังดิ้นรนเพื่อมีชีวิตรอดและกำลังหว
