าก และระดับฝีมือของเฉินชางก็ต่ำมาก เนื่องจากตอนเย็บต้องทำให้การเย็บทุกเข็มมาบรรจบกันที่ปลายหลอดเลือดทั้งสองด้านพอดี และต้องทำให้ไหมตึงอย่างเหมาะสม ไม่แน่นเกินไป เพื่อไม่ให้หลอดเลือดเกิดการหดตัว
ในใจของทุกคนจึงคำนวณเวลาไปเงียบๆ…
เจ็ดสิบ…หกสิบ…
เฉินชางเย็บเสร็จไปส่วนหนึ่งแล้ว เขาผูกปมไหมจนแน่นหนาพอดีแล้วใช้วิธีเดิมเย็บอีกหนึ่งในสาม สุดท้ายก็พลิกจุดเย็บทั้งสองฝั่งมาบรรจบกัน ทำให้ผนังหลอดเลือดอีกหนึ่งในสามส่วนสุดท้ายปรากฏขึ้น จากนั้นเขาก็ใช้วิธีการเช่นเดิม
ในที่สุด! เฉินชางก็กล่าวขึ้นว่า “ปล่อยคีมห้ามเลือดได้!”
หลี่เจี้ยนเหว่ยและเถามี่มือสั่นเล็กน้อย นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขารู้สึกว่าเก้าสิบวินาทีทั้งยาวและสั้นไปในเวลาเดียวกัน
ทุกคนมองไปยังเลือดที่เริ่มไหลเวียน รู้สึกยินดีในใจ!
สำเร็จแล้ว! เจ้าหนุ่มคนนี้ทำได้จริงๆ
สุดยอดไปเลย
หลี่เจี้ยนเหว่ยหลุดปากออกไปว่า “สุดยอด! สุดยอดจริงๆ!”
หัวหน้าแผนกรอบๆ ผ่อนคลายลงได้ในที่สุด!
