ฟู่อวี้ฟางพยักหน้า “ใช่แล้วเสี่ยวเฉิน ต้องออกแบบให้พวกพี่สาวสวยๆ นะ แพงหน่อยก็ไม่เป็นไร แต่ต้องเอาให้ดูดี! พวกคนที่บ้านฉันเป็นผีพนัน วันๆ เอาแต่เล่นสล็อต มีเงินพวกนั้นฉันก็ทำศัลยกรรมให้สวยได้!”
ความจริงฟู่อวี้ฟางไม่ได้น่าเกลียด แถมยังหุ่นดีมากด้วย เธอมักจะออกกำลังกายอยู่บ่อยๆ มีส่วนโค้งเว้าชัดเจน วันที่อากาศร้อนก็สวมเสื้อผ้ารัดสักหน่อย เป็นคนที่มีเสน่ห์มาก
แต่เธออายุมากแล้ว ใบหน้าจึงมีริ้วรอยแห่งวัย และเครื่องหน้าบางอย่างมีจุดบกพร่องเล็กน้อย
จางจื้อซินบอกให้คนอื่นไปรอด้านนอก ส่วนเฉินชางและฟู่อวี้ฟางอยู่ในห้อง
เฉินชางมองไปที่ฟู่อวี้ฟางครึ่งค่อนวัน [ดวงตาแห่งความงาม] ก็หาจุดบกพร่องไม่หยุด
ถูกเฉินชางจ้องเช่นนี้ฟู่อวี้ฟางย่อมเขินอายเป็นธรรมดา จะอย่างไรอีกฝ่ายก็หล่อและฮอตมาก ดวงตาเปล่งประกายเหมือนดวงดาว ทว่าจนใจที่บุปผามีใจแต่สายน้ำไร้ใจ[1]
ตอนนี้ในสายตาของเฉินชางจะเห็นผู้หญิงที่ไหนกัน มีแค่ข้อมูลและรายละเอียดเท่านั้น!
เวลาผ่านไปทุกวินาที ฟู่อวี้ฟางไม่รู้สึกเหนื่อยเลยสักนิด! กลับรู้สึกสบายตามากด้วยซ้ำ!
เธอพบว่าเสี่ยวเฉินคนนี้ดูเท่าไหร่ก็ไม่เบื่อ เมื่อเห็นครั้งแรกก็ดูดี ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกว่าดูดี ดวงตาก็ดี จมูกก็ดี ปากก็ดี หูก็ดี…ดูตรงไหนก็ดีไปหมด
ส่วนเฉินชางกลับถอนหายใจครั้งแล้วครั้งเล่า ดวงตาก็ต้องเปลี่ยน…ปากก็ต้องเปลี่ยน…จมูกก็ต้องเปลี่ยน…ดูที่ไหนก็ต้องเปลี่ยนไปหมด…
เมื่อคิดถึงตรงนี้เ
