เสี้ยวเถียนฮวาไม่ได้หลอก นอกจากชมเฉินชางจนเกินจริงแล้วเรื่องอื่นก็คือความจริง รวมไปถึงเรื่องที่ไปเจว๋ซานก็คือเรื่องจริง คำขอพรก็เป็นเรื่องจริง เมื่อปีก่อนเธอไปขอพร ครั้งนี้เธอไปแก้บน
เสี้ยวเถียนฮวาไม่ได้งมงายเรื่องอาจารย์ลัทธิเต๋าอะไรนั่น แต่จะอย่างไรก็มีความหวาดกลัวอยู่บ้างจึงไปถวายหมูสดเพื่อทำความดี
ส่วนเรื่องอาจารย์จาง เสี้ยวเถียนฮวาทำเพียงยิ้มให้ อาจารย์ลัทธิเต๋าคนนั้นมีฝีมือจริงหรือเปล่า? เธอก็ไม่รู้! แต่บางครั้งก็มีคนเชื่อเขา นักพรตเต๋าเหล่านั้นไม่รู้จักทำอย่างอื่น แต่พูดเก่งมาก ทุกครั้งที่ตนไปเขามักจะหาทางเอาเงินจากกระเป๋าเธอได้เสมอ…
นี่ทำให้เสี้ยวเถียนฮวารู้สึกนับถืออยู่บ้าง!
ความจริงที่เธอพูดมากขนาดนี้เพราะต้องการโฆษณาให้เฉินชาง! ด้วยเหตุนี้จึงยอมเปลืองคำพูดมากมาย
นี่เหมือนกับอาจารย์เต๋าคนนั้นหรือ? อาจร้ายกาจกว่าด้วยซ้ำ!
ไม่ใช่ว่าได้รับการสืบทอดเรื่องลึกลับมาจากคนอื่นหรือไง?
การสร้างกระแสและการโฆษณานี้สำคัญมาก ต่อให้คุณเป็นคนมีความสามารถจริงๆ แต่คนมีความสามารถในสังคมมีไม่น้อย ถ้าคุณไม่แสดงออกมา ก็ไม่ถึงคราวคุณสักที!
ยิ่งเป็นคนมีเงินก็ยิ่งเชื่อในสิ่งลึกลับที่จับต้องไม่ได้ ไม่ว่าจะเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง หากคุณพูดกับเธอเช่นนี้ ในใจของอีกฝ่ายจะต้องรู้สึกว่าสุดยอดมากจริงๆ
เธอพูดโม้จนลึกลับขนาดนี้แล้วย่อมต้องไปปรึกษากับเฉินชางให้ดี ห้ามเผยช่องโหว่ออกมาเป็นอันขาด!
เมื่อคิดถึงตรงนี
