เมื่อได้ยินการวินิจฉัยของเฉินชาง ผู้หญิงคนนั้นก็ขมวดคิ้ว
“หมอคะ คุณกำลังล้อเล่นอยู่หรือ? พ่อฉันนอกจากจะลำไส้ไม่ค่อยดีแล้ว อย่างอื่นก็สบายดีมาก สามปีก่อนตอนผ่าตัดลำไส้ หมอผ่าตัดเป็นผู้เชี่ยววชาญมาจากโรงพยาบาลประชาชน เขายังบอกเลยว่าพ่อฉันสุขภาพดีมาก เป็นไปไม่ได้หรอก ฉันรู้จักลำไส้อุดตันเฉียบพลันนะคะ! จะร้ายแรงขนาดนั้นที่ไหนกันคะ?”
เธอรู้สึกไม่อยากเชื่อ กระทั่งมองว่าเฉินชางไม่มีความเป็นมืออาชีพมากพอ สายตาของเธอเต็มไปด้วยความสงสัย
“ฉันก็เคยเรียนหมอมาเหมือนกัน ตอนนี้ทำงานอยู่ในวงการเภสัชกร ฉันก็เข้าใจเรื่องการแพทย์ ใช่แล้ว คุณหมอ หัวหน้าแผนกของพวกคุณอยู่หรือเปล่าคะ? คือหัวหน้าแผนกหลี่เป่าซานสินะ ฉันก็รู้จักเขานะคะ” คำพูดของเธอตรงไปตรงมามาก เธอกำลังพูดอย่างชัดเจนว่าไม่เชื่อใจเฉินชาง บางทีเธออาจไม่รู้จักหลี่เป่าซานจริงๆ เพียงแค่ยกมาขู่ให้เฉินชางกลัวเท่านั้น แต่ความหมายในคำพูดก็คือต้องการเจอหัวหน้าแผนก ถ้าคุณทำไม่ได้คุณก็หลีกทางไปเสีย ฉันไม่เชื่อใจคุณ!
เมื่อเธอพูดออกมาเช่นนี้เฉินชางก็ต้องถอนใจออกมาโดยพลัน เห็นอีกฝ่ายแสดงท่าทีและน้ำเสียงถือดีทั้งๆ ที่ไม่รู้เฉินชางก็เข้าใจกระจ่าง คิดว่าคงไม่อาจสนทนากับเธอให้ลึกซึ้งได้มากนัก
เฉินชางส่ายศีรษะ “หัวหน้าแผนกมีผ่าตัดครับ แต่ว่า…คุณผู้หญิง ผู้ป่วยเคยผ่าตัดเปิดท้องมาก่อน ดังนั้นจึงต้องพิจารณาเรื่องลำไส้อุดตันเฉียบพลันด้วยนะครับ”
เธอมองหน้าเฉินชางโดย
