ารฝึกฝนเพื่อลดอาการพังผืด ต้องการเริ่มการฝึกฝนเลยหรือไม่?]
เฉินชางตาค้างไปแล้ว!
ระบบ…การได้รับอย่างไม่ลำบากไปอยู่ที่ไหน? การพัฒนาทักษะในพริบตาไปอยู่ที่ไหนหมด?
ทำไมตอนนี้กลายเป็นการฝึกฝนและการสอบไปได้ล่ะ
เฉินชางรู้สึกอยากร้องไห้โดยไร้น้ำตา
สองสิ่งที่นักศึกษาแพทย์หนีไม่พ้นไปชั่วชีวิตก็คือ หน่วยกิตที่ต้องครบทุกปี! อีกอย่างหนึ่งก็คือให้คุณสอบอยู่ตลอดเวลา
ทำไมถึงพูดกันว่าอย่าเชียร์ให้คนอื่นเรียนหมอ? นั่นเป็นเพราะไม่เพียงแต่จะต้องเรียนอย่างเหน็ดเหนื่อยถึงห้าปี ปริญญาโทอีกสามปี ปริญญาเอกอีกสามปี แถมจบการศึกษามาเข้าทำงานแล้วก็ยังเหนื่อยยิ่งกว่าเหนื่อย
ส่วนมัธยมศึกษาตอนปลายปีที่สาม[1]น่ะหรือ?
คุณก็แค่อ่านหนังสือและเรียนหนังสือไป อย่างน้อยก็ไม่ต้องสร้างผลงานอะไร แต่ถ้าเรียนแพทย์ล่ะ? คุณจะต้องทำหัวข้อการเรียนรู้ ทำการทดลอง และวิทยานิพนธ์
หากคุณบอกว่าคุณเหนื่อยแล้ว ไม่อยากทำอีก ถ้าเช่นนั้นก็ไม่เป็นไร แต่คุณจะไม่มีผลงาน เป็นได้เพียงแพทย์ดูแลไข้ไปหมื่นปี หากโชคไม่ดี หมื่นปีนี้อาจไม่ได้อยู่ในโรงพยาบาลด้วยซ้ำ
ระบบหนอระบบ เป็นระบบที่สูงชันสำหรับนักศึกษาแพทย์จริงๆ
ที่บอกว่าจะเสริมความแข็งแกร่งและฝีมือให้ล่ะ?
ตอนนี้กลายเป็นการฝึกฝนและอบรมไปหมดแล้ว
เฉินชางรู้สึกอยากร้องไห้โดยไร้น้ำตา…
วันนี้ได้รับของมาสองอย่าง เฉินชางไม่คิดว่าจะเป็นการฝึกฝนทั้งหมด
หนึ่งคือบัตรฝึกฝนพิเศษ อีกหนึ่งคือบัตรฝึกฝนการวินิจฉัย
