คุณเฝิง ลูกของคุณมีอนาคตมากเลยนะครับ เชิญผู้เชี่ยวชาญจากเมืองหลวงมาผ่าตัดได้เชียว ลำบากเขาแล้ว!”
ซุนเจิ้งเหว่ยคนนี้แค่อยากสร้างความสัมพันธ์กับจิ้นชิงจื้อและหลี่เฮ่อเท่านั้น
จิ้นชิงจื้อมองเฝิงอ้ายฮว๋า อดพูดไม่ได้ว่า “แม่ครับ แม่ดูสิ พ่อกับแม่อายุมากแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะมีหลี่เฮ่อ วันนี้ต้องเกิดปัญหาแน่ พ่อกับแม่…อายุมากแล้ว ตามยุคสมัยไม่ทัน ฟังผมหน่อยไม่ได้หรือครับ? พวกเราไม่ทำร้ายพ่อแม่หรอก?”
“ผมปรึกษากับน้องสองน้องสามแล้ว จะให้พ่อกับแม่ไปที่เมืองหลวง พวกเราซื้อบ้านเอาไว้แล้ว…”
ความจริงคำพูดของจิ้นชิงจื้อไม่มีปัญหาอะไร เพราะบางทีคนแก่ก็ค่อนข้างดื้อรั้น
แต่คนแก่ชินกับชีวิตของตัวเองแล้ว ไม่อยากเปลี่ยนแปลงอะไรอีก บริเวณใกล้เคียงก็เป็นเพื่อนบ้านและเพื่อนๆ ที่มีชีวิตร่วมกันมานาน
ยิ่งไปกว่านั้น หากมากินยาหรือฉีดยาที่นี่ก็เจอแต่คนคุ้นเคย หรือมิฉะนั้นโทรศัพท์เพียงครั้งเดียวก็เรียกให้หมอไปหาที่บ้านได้
เรื่องเหล่านี้ล้วนเป็นเรื่องในครอบครัว เฉินชางไม่อยากยุ่ง เขามองเวลา พบว่าเกือบบ่ายสามแล้วจึงคุยกับกัวเฉิงและหลี่เฮ่อเล็กน้อยก่อนจะเดินจากไป
หลี่เฮ่อเห็นดังนั้นก็รีบดึงจิ้นชิงจื้อไป พูดว่า “ชิงจื้อ วันนี้นายต้องขอบคุณหมอเฉินให้ดีนะ การผ่าตัดวันนี้ ตั้งแต่ต้นจนจบหมอเฉินเป็นคนทำทั้งหมด ฉันไม่ได้ยกมือเลยด้วยซ้ำ”
“ฝีมือในการผ่าตัดของหมอเฉินยังยอดเยี่ยมกว่าฉันอีก ยิ่งไปกว่านั้นวันนี้อาการของพ่อนายก็แ
