ถอะ”
ซุนเจิ้งเหว่ยพยักหน้า “กัวเฉิง หมอคนนั้นเป็นใคร? ทำไมดูหนุ่มขนาดนั้นล่ะครับ”
กัวเฉิงดวงตาเปล่งประกายเล็กน้อย “เขาชื่อเฉินชาง เป็นผู้เชี่ยวชาญที่ผมเชิญมาจากโรงพยาบาลอันดับสองครับ”
ซุนเจิ้งเหว่ยส่งเสียงอืมครั้งหนึ่ง อายุเท่านี้เองหรือ? เขาคือผู้เชี่ยวชาญที่กัวเฉิงเชิญมาจากโรงพยาบาลอันดับสองหรือ?
กัวเฉิงคนนี้นี่! ผู้เชี่ยวชาญจะหนุ่มขนาดนี้ได้อย่างไร! เฉินชาง…เฉินชาง?
ซุนเจิ้งเหว่ยส่งเสียงพึมพำอยู่หลายครั้ง แต่อย่างไรก็ไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน
เขาจะร้ายกาจขนาดไหนกันเชียว? ผู้เชี่ยวชาญจากโรงพยาบาลอันดับสองจะสู้ผู้เชี่ยวชาญจากโรงพยาบาล 301 ได้หรือ?
ซุนเจิ้งเหว่ยพยักหน้า “คุณไปบอกให้หมอเฉินถอยไปเถอะ นี่คือผู้เชี่ยวชาญจากโรงพยาบาล 301 ที่มาจากเมืองหลวง หัวหน้าหลี่เฮ่อ”
กัวเฉิงรู้สึกกระอักกระอ่วนไปโดยพลัน
เขาเป็นคนเชิญเฉินชางมา ตอนนี้พอมีผู้เชี่ยวชาญมาจากเมืองหลวงก็จะบอกให้เฉินชางวางมือ นี่จะทำให้อีกฝ่ายขายหน้าขนาดไหนกัน?
การแย่งหน้าที่บนเตียงผ่าตัดถือเป็นเรื่องต้องห้าม
กัวเฉิงมีสีหน้าไม่ดี “ผู้อำนวยการซุน…หมอเฉินชางเป็นผู้เชี่ยวชาญที่ผมเชิญมาอย่างยากลำบาก ทำแบบนี้…ไม่ดีเลยนะครับ!”
จิ้นชิงจื้อรีบพูดขึ้นว่า “หัวหน้าแผนกกัว คุณวางใจเถอะ หลังจากจบเรื่องนี้ผมจะจัดการเอง คุณไม่ต้องกังวล ผมจะอธิบายเองครับ สุขภาพของพ่อผมสำคัญกว่า! พวกเราไปผ่าตัดก่อนเถอะ ทำเสร็จค่อยว่ากัน!”
เมื่อเทียบกับทุกคน
