ั้ง ทว่าเฉินชางกลับดูผ่อนคลาย ส่วนกัวเฉิงรู้สึกว่าหัวใจของตนแทบจะรวมเป็นหนึ่งเดียวกับถุงน้ำดีของผู้ป่วยแล้ว เขากลัวเฉินชางจะทำพัง!
โชคดีที่มือของเฉินชางนิ่งและคล่องแคล่วมาก!
ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อตะขอไฟฟ้าอยู่ในมือของเฉินชางก็ดูน่าอัศจรรย์ยิ่งนัก คล้ายกับเป็นส่วนหนึ่งของนิ้วมืออย่างไรอย่างนั้น คล่องแคล่วมาก เบามาก นี่มันเป็นไปได้อย่างไร?
เฉินชางเองก็ตกใจเช่นกัน!
ทำไมถึงเป็นเช่นนี้ได้?
ทำไมวันนี้ใช้มือได้คล่องจัง?
หลังจากมองไปที่ถุงมือ…เฉินชางก็ต้องรู้สึกตื่นตะลึง ถุงมือของตน! มันเป็นคุณสมบัติของถุงมือ!
ความคล่องแคล่ว +2 ความอดทนถาวร +2 พละกำลัง +2
คุณสมบัติทั้งสามนี้จะสุดยอดเกินไปหรือเปล่า?
เฉินชางรู้สึกเหมือนมือทั้งสองของตนคล้ายกับมอเตอร์ไฟฟ้า โดยเฉพาะนิ้วมือ
เกี่ยว หมุน ดึง กด…
หลี่เป่าซานหันมาโดยไม่ตั้งใจ เห็นนิ้วของเฉินชางกำลังเคลื่อนไหวอย่างมหัศจรรย์เข้าพอดีจึงชะงักไปโดยพลัน
เป็นนิ้วมือที่คล่องแคล่วจริงๆ!
ทำไมเมื่อตะขอไฟฟ้าอยู่ในมือเขาจึงดูมีแรงดึงดูดขนาดนั้นล่ะ?
กัวเฉิงไม่มีเวลาว่างมากพอไปสังเกตมือของเฉินชาง ทำเพียงจ้องมองจอมอนิเตอร์โดยไม่ละสายตา
ในที่สุด! เมื่อแยกลำไส้เล็กส่วนดูโอดีนัมออกไปได้ เขาก็เริ่มเย็บลำไส้ต่อ
นี่เป็นขั้นตอนที่เห็นได้ทั่วไป แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เฉินชางเย็บระบบทางเดินอาหารผ่านการส่องกล้อง เขาจึงมีท่าทางเก้ๆ กังๆ อยู่บ้าง โชคดีที่มีคำชี้แนะจากอาจารย์ผู้มีช
