นะ?
แต่…เฉินชางพบบางอย่างที่แตกต่างออกไป นั่นก็คือถุงมือมีชื่อด้วย มันชื่อว่าถุงมือสเทิร์น
หลังจากอ่านคุณสมบัติพิเศษของมัน เฉินชางก็ตื่นตะลึงไปทันที!
[ถุงมือสเทิร์น: สีเขียว: หลังจากสวมถุงมือจะได้รับ:
ความคล่องแคล่ว +2
ความนอดทนถาวร +2
พละกำลัง +2]
นี่มันอุปกรณ์ระดับเทพหรือ?
นี่เป็นของที่ดรอปจากหนึ่งในมอนสเตอร์ชั้นลอร์ดของหมู่บ้านเริ่มต้นจริงหรือ?
ถึงกับให้อุปกรณ์สีเขียวเชียว
มีคุณสมบัติพิเศษสามอย่าง ยิ่งไปกว่านั้น คุณสมบัติแต่ละอย่างก็ +2 ทั้งหมด เป็นของดีจริงๆ
แต่ว่า…เมื่อเฉินชางวิเคราะห์คุณสมบัติอย่างจริงจังก็พลันเกิดความโลภขึ้นมาทันที…ของสิ่งนี้สวมได้แต่ที่มือเท่านั้นหรือ? สวมที่อื่นได้หรือไม่? อุตส่าห์มีคุณสมบัติดีๆ มากขนาดนี้แล้ว!
ความคล่องแคล่ว! ความอดทน! พละกำลัง! ดีมาก!
ค่ำคืนอันสงบสุข เฉินชางฝันบางอย่าง
ในฝันเขากำลังหยอกล้อกับแฟนสาว แต่ [คำชี้แนะจากอาจารย์ผู้มีชื่อเสียง] กำลังบอกว่าท่วงท่า วิธีการ และอัตราความเร็วของเขาไม่เหมาะสม ด้วยเหตุนี้จึงเสียเวลาเรียนรู้ไปทั้งคืน
เมื่อตื่นขึ้นวันถัดมา เฉินชางก็รู้สึกเหนื่อยมาก
หลายวันมานี้หวังหย่งกระตือรือร้นราวกับฉีดเลือดไก่มาอย่างไรอย่างนั้น เขามาทำงานที่โรงพยาบาลตั้งแต่เช้าตรู่ เมื่อเฉินชางมาถึงก็กล่าวประจบไปว่า “อาจารย์ชาง ผมทำงานเสร็จแล้ว ไปผ่าตัดได้หรือเปล่าครับ?”
เฉินชางตกตะลึง “คุณเรียกผมว่าอะไรนะครับ?”
หวังหย่งพูดอย่างหนักแ
