ั้นต้องทำอะไรหลายอย่าง ต่อให้เป็นการผ่าตัดศัลยกรรมหน้าอก การผ่าตัดซ่อมแซมผิวหนัง หรือการผ่าตัดริดสีดวงทวาร ไม่ว่าอะไรที่ตัดได้ก็รับเข้ามาที่แผนกศัลยกรรมทั่วไปทั้งหมด
นี่ไม่ถือเป็นวิธีการที่ดี ทว่าการพัฒนาแผนกต้องใช้เงิน ทุนการศึกษาของแพทย์ในแผนกก็ต้องใช้เงิน เงินพวกนี้จะไปหามาจากที่ไหนได้?
ถ้าไม่มีผู้ป่วยคุณจะทำเงินได้อย่างไร! เมื่อเป็นเช่นนั้น จางโหย่วฝูจะไม่แย่งตัวผู้ป่วยได้หรือ? เขาเป็นหัวหน้าแผนก จะไม่ทำเพื่อความก้าวหน้าของแผนกได้อย่างไร?
ถ้าคุณมีห้องผ่าตัดเป็นของตัวเองเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งห้อง หากดำเนินตามแผนเดิมจะสร้างรายได้เกือบหนึ่งล้านหยวนต่อปีให้แก่แผนกศัลยกรรมทั่วไป
ไม่ใช่แค่จางโหย่วฝูเท่านั้น ต่อให้เป็นหัวหน้าแผนกอื่นก็อยากแย่งชิง!
ตอนนี้ดีจริงๆ ไม่ใช่แค่แย่งห้องผ่าตัดมาไม่ได้ ยังกลายเป็นว่าส่งผู้ป่วยที่ต้องผ่าตัดถุงน้ำดีไปให้อีกฝ่ายกลุ่มใหญ่ เสียทั้งขึ้นทั้งร่อง!
โรงพยาบาลก็เหมือนกับธุรกิจอย่างหนึ่ง การต่อสู้ระหว่างแผนกต่างๆ นั้นมีทั้งสู้กันอย่างเปิดเผยและสู้กันลับๆ
ถ้าคุณอยากเป็นหมอที่ดี คุณจะไม่คิดอะไรมากมายก็ได้ แค่ศึกษาการแพทย์ให้เก่ง มีจรรยาบรรณแพทย์ให้มากก็พอแล้ว
ทว่าหากคุณอยากเป็นหัวหน้าแผนกแต่ไม่รู้จักวางแผน เช่นนั้นจะไม่ถือว่าคุณเป็นหัวหน้าแผนกที่ดี คุณคิดว่าคนที่มาเป็นหัวหน้าแผนกได้จะเป็นหมอที่ดีหรือ? ย่อมไม่ใช่แน่นอน กล่าวให้ชัดเจนก็คือ หากคุณคิดจะดำรงตำแหน่งที่
