จะเลื่อนระดับแล้ว!
ระดับปรมาจารย์!
เมื่อคิดเช่นนี้เฉินชางก็รู้สึกกระตือรือร้นขึ้นมาเล็กน้อย
วันนี้ตอนหลี่เป่าซานส่งเวร เมื่อได้ฟังพยาบาลเวรเล่าสถานการณ์การรับผู้ป่วยในสองวันที่ผ่านมาแล้วก็ต้องขมวดคิ้วโดยพลัน!
ผู้ป่วยที่มาเข้ารับการผ่าตัดถุงน้ำดีมีสามสิบกว่าคน มองเพียงปราดเดียว เขาก็รู้ว่าปัญหาเกิดขึ้นที่ไหน
ในฐานะที่เป็นคนเก่าแก่ในวงการ หลี่เป่าซานหันไปถามสือน่าทันที “สามสิบกว่าเคส จะมากไปหรือเปล่าครับ? ทำไหวหรือ?”
ตอนนี้สือน่ารับผิดชอบห้องผู้ป่วยนอกของแผนกฉุกเฉิน ดังนั้นคนแรกที่หลี่เป่าซานจะถามก็คือเธอ
สือน่าพยักหน้า “จัดการลำดับการผ่าตัดเรียบร้อยแล้วค่ะ หัวหน้าแผนก คุณวางใจเถอะ”
หลี่เป่าซานพยักหน้า “อืม คุณระวังหน่อยนะครับ แผนกฉุกเฉินไม่เหมือนแผนกอื่น เราต้องเหลือเตียงผู้ป่วยเพื่อใช้กู้ชีพผู้ป่วยฉุกเฉินด้วย ส่วนผู้ป่วยผ่าตัดถุงน้ำดี…ก็จัดการไปตามความสามารถในการผ่าตัดของแผนก อย่าทำอะไรเกินตัว ถึงอย่างไรการผ่าตัดถุงน้ำดีบางเคสก็รอนานไม่ได้”
เฉินปิ่งเซิงเองก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย “สามสิบกว่าเคส…มากไปหน่อยนะครับ การผ่าตัดถุงน้ำดีด้วยการส่องกล้องเคสหนึ่ง รวมเวลาเตรียมตัวก่อนและหลังผ่าตัดแล้วก็ต้องใช้เวลาหนึ่งชั่วโมงกว่า ไม่ง่ายเลย! ผ่าตัดทั้งวันโดยไม่กินไม่ดื่มก็ยังทำไม่เสร็จเลยนะครับ? นี่…จำนวนออกจะมากไปสักหน่อย!”
ทันใดนั้นทุกคนก็มองไปทางสือน่า
สือน่ายิ้มออกมา “เมื่อวานเสี่ยวเฉินทำไปแล้วห
