ทันใดนั้นเธอก็นิ่งไป!
นี่…นี่เป็นไปได้อย่างไร?
เมื่อคิดถึงตรงนี้สือน่าก็รีบก้มตัวลง จ้องมองบาดแผลอย่างจริงจัง
ในที่สุดเธอก็พบความแตกต่าง!
นั่นก็คือในตอนที่เฉินชางเย็บแผล เขาเลือกใช้วิธีการเย็บที่สอดคล้องกับกายวิภาคศาสตร์ ตลอดจนใช้ฝีเข็มที่ซ่อนไปตามรอยย่นของผิวหนังได้
วิธีการเย็บ การเลือกมุมและจุดเย็บแบบนี้ จะ…ยอดเยี่ยมเกินไปหรือเปล่า?
สวยก็สวยอยู่หรอก…แต่แบบนี้มันจะยากเกินไปหรือเปล่า?
ที่สำคัญก็คือทำให้การเย็บแผลธรรมดากลายเป็นวิธีการระดับสูงที่ฉันทำไม่ได้…
ทันใดนั้นสือน่าเพิ่งรู้สึกตัวว่าเฉินชางที่อยู่เบื้องหน้าคนนี้เพิ่งจะได้สัมผัสกับโลกของศัลยแพทย์เพียงสองปีเท่านั้น
สองปีก็ก้าวหน้าขนาดนี้แล้ว
เขาเพิ่งจะอายุเท่าไหร่เอง?
ในสมองของเธอย้อนคิดไปถึงการผ่าตัดที่เฉินชางทำเมื่อครู่นี้ไม่หยุด
เชี่ยวชาญ!
คล่องแคล่ว!
เต็มไปด้วยความมั่นใจ!
นี่เป็นคุณลักษณะที่ศัลยแพทย์ผู้เก่งกาจเท่านั้นถึงจะมีได้
แม้แต่เฉินปิ่งเซิงก็ไม่แน่ว่าจะมีระดับถึงขนาดนี้?
แม้ว่าสือน่าไม่เคยผ่าตัดถุงน้ำดีด้วยตัวเอง แต่ไม่เคยทำก็ใช่ว่าจะไม่เคยเห็น!
ทุกกระบวนการที่เฉินชางกระทำเมื่อครู่นี้เรียกได้ว่าคล่องแคล่วหาที่เปรียบไม่ได้ ราบรื่นไร้อุปสรรค ดูเหมือนจะไม่มีส่วนไหนให้จับผิดได้เลย
การแยกอวัยวะบริเวณสามเหลี่ยมถุงน้ำดีซึ่งเป็นจุดที่สือน่ากังวล กลับกลายเป็นว่าในการผ่าตัดเฉินชางไม่ได้ติดขัดตรงนี้แม้แต่น้อย ทำรวดเดียวจนเสร็จสม
