องห้อง เรื่องจัดสรรการผ่าตัดต้องไม่มีปัญหาแน่ แต่…จะยืดเยื้อต่อไปไม่ได้แล้วนะครับ! ยิ่งเร็วก็ยิ่งดี หากอาการหนักขึ้นมา การผ่าตัดก็จะยากขึ้น!”
คนไข้ได้ยินดังนั้นก็รู้สึกวางใจลงไม่น้อย แผนกฉุกเฉินมีห้องผ่าตัดสองห้อง
แต่จู่ๆ ก็รู้สึกกังวลขึ้นมาอีก…ต้องรีบผ่าตัดให้เร็ว!
เรื่องนี้ต้องพูดกับหมอสักหน่อย ถ้าหาก…ถ้าหากปล่อยอาการไว้นานจะเป็นเรื่องใหญ่ขนาดไหนกัน!
เดินตรวจคราวนี้ ต้วนปัวจริงจังมาก ดูมีความรับผิดชอบมาก อธิบายสถานการณ์ให้ผู้ป่วยฟังอย่างละเอียดและอดทน
ส่วนใหญ่เขาบอกไปทั้งหมด สิ่งที่พูดล้วนเป็นความจริง
หลังจากตรวจผู้ป่วยเสร็จไปหลายคน ต้วนปัวก็มองไปที่สือน่าด้วยรอยยิ้ม “หมอสือ ผู้ป่วยมากขนาดนี้ มากกว่าแผนกศัลยกรรมภายนอกของพวกเราเยอะเลยนะครับ ได้ยินว่าหมอสือได้เป็นหัวหน้าฝ่ายเล็กๆ แล้ว ยินดีด้วยนะครับ!”
สือน่ายิ้มไม่ถึงดวงตา พยักหน้าพูดว่า “เทียบหมอต้วนไม่ได้หรอกค่ะ ใช่แล้ว อีกไม่นานก็จะได้เป็นรองหัวหน้าแผนกแล้วสินะคะ? วันหลังพบกันคงต้องเรียกคุณว่าหัวหน้าต้วนแล้ว”
ต้วนปัวมีท่าทางเป็นมิตรมาก คนที่ไม่รู้สถานการณ์ยังคิดว่าเป็นเพื่อนซี้กันเสียอีก!
ต้วนปัวรีบโบกมือปฏิเสธ “โรคเกี่ยวกับแผนกศัลยกรรมภายนอกของพวกเราค่อนข้างน้อยน่ะครับ ไม่เหมือนแผนกฉุกเฉิน ประเภทอาการป่วยมากกว่าแล้วยังอันตรายกว่าด้วย ถ้าไม่มีฝีมือจริงๆ คงทำไม่ไหวแน่”
“คนนี้คือเฉินชาง หมอเฉินสินะครับ อุทิศตัวให้งานจริงๆ เลยนะคร
