ให้สารปรับสมดุลเลือดอีก! หวังหย่งล่ะ? ไปสั่งสารปรับสมดุลมาอีกขวดหนึ่ง!”
หวังหย่งพูดด้วยน้ำเสียงขอไปที “สารอะไรล่ะครับ!? ผมจะบอกคุณให้ ครั้งที่แล้วก็มีคนระดับน้ำตาลในเลือดสูงถึง 33 ไม่แน่ว่าอาจกินน้ำตาลมากไปก็ได้!”
ขณะนั้นเอง เฉินชางพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด “โซเดียมคลอไรด์ 0.9% ห้าร้อยมิลลิลิตร รีบไปเบิกมา!”
หวังหย่งส่งเสียงชิ แต่บ่นก็ส่วนบ่น อย่างไรก็ต้องทำตามคำพูดของเฉินชาง
ไม่นานเสี่ยวหลินก็พูดขึ้นว่า “หมอเฉินคะ ผลการตรวจเลือดออกมาแล้ว!”
เฉินชางดวงตาสว่างวาบ “เท่าไหร่ครับ?”
เสี่ยวหลินพูดว่า “เม็ดเลือดขาว 18.4 เป็นกลาง 90% ระดับฮีโมโกลบิน 135 กรัม”
เฉินชางหมุนตัวไปกล่าวต่อว่า “เพิ่มโซเดียมคลอไรด์ 0.9% อีก 250 มิลลิลิตรและลีโวฟลอกซาซิน[1]0.4 กรัม ตรวจระดับกลูโคสในเลือดด้วย!”
หากเมื่อครู่เป็นเพียงน้ำเกลือปกติก็ไม่เป็นไร แต่ตอนนี้ใช้ลีโวฟลอกซาซิน เห็นได้ชัดว่าหวังหย่งคิดว่าเฉินชางทำเกินไป จึงอดพูดไม่ได้ว่า “นี่ลูกพี่ คนอื่นเขาเป็นพวกหลอกเอาเงินชัดๆ คุณต้องทำแบบนี้ด้วยหรือ? ลีโวฟลอกซาซินของแผนกเรามีจำกัด คุณถามเสี่ยวหลินดูสิ นี่เป็นพวกต้มตุ๋นมาหลอกเอาเงินจริงๆ!”
บริเวณเคาน์เตอร์หน้าห้องกู้ชีพมีพยาบาลยืนอยู่อีกสามสี่คน เมื่อเห็นหวังหย่งพูดเช่นนี้ต่างก็เงียบไป
ความจริงทุกคนเคยเห็นสามีภรรยาคู่นี้มาแล้ว พวกเขาเคยมาหลายครั้ง ทุกครั้งก็จะมีสภาพเช่นนี้
เฉินชางหันไปถลึงตาใส่หวังหย่ง “ผมเป็