บ่ายวันจันทร์ ข่าวหนึ่งกำลังแพร่ไปในโรงพยาบาลอย่างรวดเร็ว!
“คุณรู้หรือเปล่า? วันนี้แผนกศัลยกรรมทรวงอกจะถูกยุบแล้ว สือฉีถูกย้ายไปเป็นรองหัวหน้าแผนกเต้านมแล้ว” ฉินเยว่ก็เหมือนคนที่เพิ่งได้รู้ข่าวใหญ่ทั่วไป เธอเดินมากระซิบข้างๆ เฉินชางด้วยท่าทางลึกลับ
เฉินชางที่กำลังเขียนประวัติผู้ป่วยชะงักไปเล็กน้อย!
เร็วขนาดนี้เชียวหรือ?
เพิ่งวันเดียว บอกจะยุบแผนกศัลยกรรมทรวงอกก็ยุบเลยหรือ
ตอนนี้หวังเชียนที่เป็นหนึ่งในสามสมาชิกผู้เฝ้าห้องทำงานก็พูดขึ้นมาว่า “สมน้ำหน้า! สือฉีคนนั้นทำอะไรไม่เป็นสักอย่าง ผมจะบอกอะไรให้ ตอนงานเลี้ยงรวมตัวกับเพื่อนๆ ผมอายที่จะพูดถึงแผนกศัลยกรรมทรวงอกของโรงพยาบาลพวกเราจริงๆ”
“คราวที่แล้วมีผู้ป่วยเป็นหนองในช่องอก ผมนัดมาตรวจโรคร่วมกันแล้ว แต่สือฉีคนเก่งกลับไม่ยอมมา ผมต้องเร่งลงไปถึงจะเอ้อระเหยมาให้ มาแล้วพูดว่ายังไงรู้หรือเปล่า? บอกว่านี่ไม่ใช่ผู้ป่วยเกี่ยวกับโรคในแผนกของพวกเขา ให้ผมไปเชิญหมอแผนกปอดมาตรวจโรคร่วมกัน ให้ตายเถอะ ไม่รู้จริงๆ ว่าเป็นหัวหน้าแผนกศัลยกรรมทรวงอกได้ยังไง”
เฉินชางพยักหน้า สือฉีเป็นแบบนั้นจริงๆ ทุกคนในโรงพยาบาลต่างก็รู้กันหมด
แต่การกลับไปทำงานเดิมได้ก็เป็นเรื่องดี อย่างไรเสียแผนกศัลยกรรมทรวงอกก็เป็นแผนกที่ดูแลโรคอันตราย ถ้าคุณเป็นหมอรักษาโรคเกี่ยวกับเต้านมแต่กลับจะไปทำศัลยกรรมทรวงอกจะไม่ใช่เรื่องไร้สาระหรืออย่างไร?
เดิมทีการพัฒนาศัลยศาสตร์ของโรงพยาบาล
