การผ่าส่วนหัวตาออกจะทำให้ลักษณะดวงตาภายนอกเปลี่ยนไป มีจุดประสงค์เพื่อให้ชั้นตาชัดเจนมากขึ้น
ในปัจจุบันการศัลยกรรมนี้ได้รับความนิยมมาก โดยเฉพาะในหมู่หญิงสูงวัยและหญิงวัยกลางคนจะชอบเป็นพิเศษ
ก่อนเริ่มการผ่าตัด เสี้ยวเถียนฮวานอนอยู่บนเตียง เฉินชางเริ่มหยิบปากกาขึ้นมาร่างเส้นเพื่อกำหนดขอบเขตหัวตาที่ต้องกำจัดออกไป
ขั้นตอนนี้เป็นขั้นตอนที่ยากที่สุด!
หลังจากเฉินชางวาดเสร็จ ก็ใช้ไฟส่อง
จางจื้อซินใช้ผ้าปลอดเชื้อวางลงไป จากนั้นจึงให้ยาชาที่มีส่วนผสมของลิโดเคน[1]สองเปอร์เซ็น
เมื่อยาชาออกฤทธิ์ หยางเทาก็จัดการด้านขวาก่อน โดยกรีดเปลือกตาตามเส้นเป็นรูปตัว Z แยกเนื้อเยื่อใต้ผิวหนังออกจนกลายเป็นชั้นตา
หลังจากนั้นฉินเสียงก็เข้ามาร่วมมืออย่างคล่องแคล่ว ใช้ไหมไนลอนขนาด 7-0 เย็บหัวตาและชั้นใต้ผิวหนังไปเข็มหนึ่ง
การตัดแต่งรอยเย็บอย่างเหมาะสมจะมีผลช่วยลดรอยย่นบริเวณดวงตา หลังจากตัดหนังส่วนหนึ่งออกไปและจัดตำแหน่งให้เรียบร้อยก็ใช้ไหมไนลอนขนาด 8-0 เย็บต่อ
ง่ายดายไม่ซับซ้อน เฉินชางคิดว่าตนดูรอบเดียวก็ทำได้แล้ว
แต่ความจริงไม่เป็นเช่นนั้น
เนื่องจากเส้นประสาทบริเวณใบหน้าวางตัวอย่างซับซ้อนจนเขียนออกมาเป็นหนังสือเล่มหนาที่ใช้หนุนแทนหมอนสำหรับนักศึกษาแพทย์ได้เลยทีเดียว จินตนาการได้เลยว่าความยากและความซับซ้อนของมันมีมากขนาดไหน
ตอนนี้ระดับความเข้าใจเรื่องเส้นประสาทของเฉินชางมีแค่ประสาทรับกลิ่น ประสาทจอตา และประสาทดว
