วาก็ตัดสินใจทันที!
“ดี! ฉันเชื่อหมอเสี่ยวเฉิน เอาแบบนี้แหละค่ะ!”
หลังจากการตัดสินใจของเสี้ยวเถียนฮวา เฉินชางก็รู้สึกยินดีไปกับเงินหนึ่งหมื่นหยวนและค่าความรู้สึกดีห้าแต้ม
ดูท่าทางตนจะมีโชคเล็กๆ น้อยๆ อีกแล้ว
ทำงานให้เจ้าของกิจกาจช่าง…ช่างเงินดีจริงๆ ถ้าทำไม่ดี…ก็โดนเหมือนกับจางจื้อซิน ต้องรับผิดชอบอย่างสาหัส!
หลังจากตัดสินใจแล้ว งานต่อไปก็คือจางจื้อซินพาเสี้ยวเถียนฮวาไปจัดการผ่านเครื่องมือ จดจำข้อมูลใบหน้าเอาไว้เพื่อทำการเปรียบเทียบขั้นสูง
ทั้งสองยุ่งมาตลอดบ่าย ไม่ได้ทำการผ่าตัดสักเคส สุดท้ายก็ได้แผนงานมาจากระบบ และเป็นแผนงานศัลยกรรมเฉพาะทางอีกด้วย!
รูปวาดของเฉินชางเป็นเพียงการกำหนดทิศทางส่วนใหญ่เท่านั้น
แต่แผนงานศัลยกรรมอย่างเป็นรูปธรรมยังต้องให้ผู้เชี่ยวชาญด้านศัลยกรรมพลาสติกศึกษาอย่างละเอียดเสียก่อนจึงจะสร้างแผนงานที่สมบูรณ์แบบขึ้นมาได้
หลังจากวุ่นวายทั้งบ่าย นับว่าเสี้ยวเถียนฮวาให้อภัย หรือไม่ก็เข้าใจกับจางจื้อซินแล้ว
ก่อนไปยังพูดกับจางจื้อซินประโยคหนึ่ง แต่ความจริงกลับมองไปยังเฉินชาง “เรื่องวันนี้เป็นฉันบุ่มบ่ามเกินไปหน่อย ขอโทษจริงๆ ค่ะ ความเสียหายวันนี้ฉันจะชดเชยให้ภายหลังนะคะ”
“อีกอย่าง การศัลยกรรมในครั้งนี้ อะไรที่ฉันควรจ่ายฉันก็จะจ่าย ฉันเสี้ยวเถียนฮวาไม่ใช่คนชอบเอาเปรียบใคร”
จางจื้อซินหัวเราะ “ประธานเสี้ยวครับ คุณทำผมรู้สึกไม่ดีเลยนะครับ ครั้งนี้เป็นความรับผิดชอบของพวกเรา
