องหมายการค้า เหมือนกับ…หวังโส่วอี้พวกนั้นน่ะค่ะ”
เฉินชางได้ยินดังนั้นก็อดถอนใจไม่ได้ โลกของหญิงแกร่งแตกต่างออกไปจริงๆ ตนยังดิ้นรนอยู่ในเรื่องปัจจัยสี่ คนอื่นเริ่มทำอะไรเทพๆ ไปแล้ว ถึงกับคิดทำเครื่องหมายการค้า ต้องการขายสินค้าไปทั่วประเทศ สุดยอดจริงๆ
แต่เรื่องนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับตน เฉินชางยิ้ม “พี่เสี้ยวเก่งจริงๆ ครับ ตอนนี้ในหมู่ธุรกิจที่เมืองอันหยางของพวกเรา คุณนับว่าประสบความสำเร็จแล้วนะครับ”
“แต่…ถ้าคุณอยากพิมพ์หน้าของตัวเองเพื่อเป็นเครื่องหมายการค้า ผมว่าเป็นความคิดที่ไม่เลวเลยครับ สิ่งที่ต้องแก้ไขในใบหน้าคุณก็คือดวงตา!”
“ผมคิดว่าในเมื่อจะทำเป็นเครื่องหมายการค้าก็ต้องมีลักษณะเด่นของคุณ ต้องดูสดใสน่าประทับใจและต้องเป็นมงคล ไม่งั้นเอาแบบนี้เป็นไงครับ พี่เสี้ยว เดี๋ยวผมจะวาดรูปให้ก่อน คุณก็ดูว่าพอใจหรือเปล่า?”
เมื่อเสี้ยวเถียนฮวาฟังจบก็รู้สึกว่ามีเหตุผล หากวาดรูปออกมา เธอก็พิจารณาดูได้
ทั้งสองนั่งอยู่ตรงกันข้าม เฉินชางมองใบหน้าเสี้ยวเถียนฮวา กระตุ้นความคิดกระทั่งปรากฏหน้าจอเสมือนขึ้นเบื้องหน้า บนนั้นมีข้อมูลปรากฏ
[ดวงตาแห่งความงาม] เริ่มทำงานด้วยตัวมันเอง ตอนนี้หน้าจอเสมือนเบื้องหน้าเฉินชางกลายเป็นระบบปรับแต่งใบหน้า ปรับเปลี่ยนไปตามคำแนะนำของ [ดวงตาแห่งความงาม] เบื้องหน้าเฉินชางปรากฏใบหน้าที่แตกต่างกันออกไปมากมาย
การออกแบบดวงตาหลากหลายสไตล์ล้วนเหมาะสมกับเสี้ยวเถียนฮวาเป็นอย่างยิ่ง
