ค่าผ่าตัดของผมอีกสามหมื่น หนึ่งวันผมจะทำห้าเคส เพราะฉะนั้นหนึ่งวันผมจะได้เงินหนึ่งแสนห้าหมื่นหยวน”
“การทําตาสองชั้นก็เป็นแบบนี้แหละครับ ถ้าคุณทำตาสองชั้นด้วยตัวคนเดียวได้ดี คุณก็จะมีค่าชื่อเสียงแบบผม”
ลมหายใจของเฉินชางกระชั้นถี่
เขารู้ว่าธุรกิจศัลยกรรมใช้คำพูดหนึ่งมาอธิบายได้ดี นั่นก็คือ การผ่าตัดทำตาสองชั้นหนึ่งเคส ถ้าคุณไปหาคนธรรมดาจะเสียสามพัน ไปหาผู้เชี่ยวชาญเสียหนึ่งหมื่น หาปรมาจารย์เสียหลายหมื่น ซึ่งพวกดาราทำเคสหนึ่งก็จ่ายไปไม่ต่ำกว่าหลายแสน
นี่คือความแตกต่าง!
“เอาละ ตื่นได้แล้ว แค่คิดก็พออย่าเพิ่งฝันเฟื่อง ผมแค่ต้องการให้คุณเห็นภาพเท่านั้น ทำให้คุณเห็นอนาคต ตอนนี้คุณยังเป็นแค่หมอเล็กๆ ที่ทำอะไรไม่เป็น!”
“วันนี้คุณลองดูสักหน่อยแล้วกันนะครับ เย็บร้อยไหมไม่ต่างอะไรกับการเย็บตาสองชั้น ความแตกต่างเดียวก็คือมุมของการเย็บไม่เหมือนกัน แต่สุดท้ายก็เป็นการเย็บเปลือกตา คุณลองสัมผัสดูสักหน่อยก็รู้แล้ว ที่สำคัญก็คือซ่อนไหมเอาไว้ให้ดี…”
เฉินชางพยักหน้า รู้สึกกระตือรือร้นอยากลองดูจริงๆ
วันนี้ตอนกลางวันมีการผ่าตัดทำตาสองชั้นทั้งหมดสามเคส เมื่อไปถึงห้องผ่าตัด จางจื้อซินก็เริ่มแนะนำพร้อมกับวาดเส้นไปด้วย
จางจื้อซินยังคงใช้วิธีเดิม เฉินชางจำขึ้นใจนานแล้ว
หลังจากจางจื้อซินวาดเส้นที่จำเป็นออกมาหลายเส้นจนเสร็จก็ทำสัญลักษณ์ต่อ
จากนั้นจึงส่งสายตาเป็นสัญญาณให้เฉินชาง
เฉินชางเข้าใจได้ทันทีว่าหมายความว
