นยอดเยี่ยมผสานกับฝีมือสุดพิสดารของเถ้าแก่จาง เรียกได้ว่าเป็นสิ่งเติมเต็มความฝันของผู้ชายและเป็นความอิจฉาของผู้หญิง
เฉินชางเพิ่งจะเดินเข้าประตูมา หลายคนก็พากันโค้งตัวทักทาย
“สวัสดีค่ะหมอเสี่ยวเฉิน!”
เฉินชางรีบพยักหน้าตอบกลับไปตามมารยาท “สวัสดีครับทุกคน!”
ไม่ทราบว่าเพราะเหตุใด นี่เป็นครั้งแรกที่เขาคิดว่า “หมอเสี่ยวเฉิน (หมอเฉินเล็ก)” เป็นคำเรียกที่ทำให้เขาไม่พอใจ!
เรียกว่า “หมอเฉิน” หรือ “ต้าเฉิน (เฉินใหญ่)” ไม่ได้หรือ?
สวีหรงเดินมาจากด้านข้าง พูดยิ้มๆ ว่า “หมอเฉิน คุณมาแล้วหรือคะ วันนั้นฉันคิดว่าเสื้อกาวน์ที่คุณสวมเล็กไปหน่อย ฉันเลยไปเปลี่ยนเป็นเบอร์ใหญ่ให้คุณ เป็นเบอร์ 185 คุณลองสวมดูสิคะ”
สวีหรงเป็นคนละเอียดละออ ช่างสังเกตและใจดี เธอเป็นผู้จัดการแผนกต้อนรับลูกค้าของคลินิกศัลยกรรมแห่งนี้ ปกติจะรับผิดชอบการโฆษณาและงานประเภทดึงดูดลูกค้า ตอนว่างๆ ชอบมาต้อนรับลูกค้าอยู่ที่คลินิก
เฉินชางรีบกล่าวขอบคุณ “รบกวนคุณแล้วครับผู้จัดการสวี เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ไม่เห็นต้องลำบากเลย ขอบคุณนะครับ ต่อไปเรียกผมว่าเฉินชางก็พอแล้ว อืม…หมอเฉินก็ได้ ถึงอย่างไรก็อายุมากแล้ว ยี่สิบห้ายี่สิบหกปีแล้วนะครับ”
สวีหรงยิ้มจนตาหยี
จางจื้อซินมาถึงตรงเวลา เมื่อจอดรถเรียบร้อยแล้ว ยังไม่ทันเดินเข้าประตู เห็นเฉินชางจึงพูดด้วยรอยยิ้มกว้าง “เสี่ยวเฉิน! ยินดีด้วยนะครับที่ได้บรรจุเป็นบุคลากร ไม่เลวเลย!”
เขาพูดจบก็หันไปยิ้มพู