้อยากทำให้คนรุ่นหลังลำบากใจ ที่เขาทำเช่นนี้เพราะต้องการผลักดัน กระทั่งเกิดความรู้สึกชอบใจด้วยซ้ำ
ไม่ผิดไปจากที่คาด
ตอนนี้เฉียนเลี่ยงไม่มีบรรยากาศกดดันดังเช่นเมื่อครู่นี้แล้ว กลับมีสีหน้าอบอุ่น พยักหน้าด้วยรอยยิ้ม “คำถามที่สามและเป็นคำถามสุดท้าย คุณเรียนจบจากที่ไหน ใครเป็นอาจารย์ของคุณครับ?”
เฉินชางชะงัก ใบหน้าแดงเล็กน้อย เพราะจะอย่างไร…ปริญญาตรีของเขา พูดไปแล้วก็ไม่ได้น่าภูมิใจอะไรนัก เขายิ้มอย่างเขินอาย “ผมจบจากวิทยาลัยแพทย์ตงหยาง ส่วนอาจารย์…คือเฉินปิ่งเซิง!”
พวกเฉียนเลี่ยงสบตากัน วิทยาลัยแพทย์ตงหยางก็คือวิทยาลัยแพทย์แห่งมณฑลตงหยาง เฉียนเลี่ยงเป็นรองผู้อำนวยการ ส่วน…เฉินปิ่งเซิงเป็นใครกัน? ทำไมพวกเขาไม่รู้จัก?
ทุกคนพูดคุยแลกเปลี่ยนกันอยู่นานก็ยังไม่รู้ว่าใครคือเฉินปิ่งเซิง เฉินปิ่งเซิงคนนี้เป็นเทพเซียนมาจากที่ไหนกันแน่ถึงสอนลูกศิษย์ที่ยอดเยี่ยมแบบนี้ออกมาได้
ห่าวซวี่เลี่ยงเดินเข้ามาพอดีจึงพูดขึ้นว่า “เฉินปิ่งเซิงคือหมอในแผนกฉุกเฉินของพวกเราเองครับ”
เมื่อเขาพูดออกมาเช่นนี้ ทุกคนพลันตบหน้าผาก
หลิวซือฉีคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ทันที “คุณไม่เคยเรียนปริญญาโทหรือครับ?”
เฉินชางพยักหน้า พูดไปตามจริง “ครับ หลังจากจบปริญญาตรีจากวิทยาลัยแพทย์ตงหยางก็เข้าทำงานทันที”
เมื่อพูดออกมาเช่นนี้ ทุกคนพลันเงียบไป
คนคนหนึ่งที่จบการศึกษาระดับปริญญาตรี ในระหว่างเรียนอาจไม่ได้สัมผัสกับการผ่าตัดด้วยซ้ำ ถึงก
