ับว่าเป็นคนหนุ่มรุ่นใหม่ที่มีความสามารถสูง ให้เก้าสิบคะแนนเป็นรางวัลได้เลย
ส่วนคนที่อยู่ในห้องผ่าตัดเบอร์สอง อยู่ในระดับปานกลาง ไม่อาจเรียกได้ว่าโดดเด่น แต่ก็พูดไม่ได้ว่าแย่ ถึงอย่างไร…หลี่ซื่อเจี้ยนก็อยู่ในแผนกศัลยกรรมทรวงอกมาแล้วสองปี เขียนประวัติผู้ป่วยมาสองปี ทำงานทางด้านการแพทย์มาสองปี อยู่กับความสับสนวุ่นวายมาสองปี จับตะขอถืออุปกรณ์ในการผ่าตัดมาอย่างโชกโชน มีโอกาสให้เขาผ่าตัดที่ไหนกัน ถึงอย่างไรหัวหน้าสือของพวกเขาก็เป็นพวกไม่เอาอ่าว นอกจากเอาแต่เลียผู้เชี่ยวชาญแล้ว อย่างอื่นก็ไม่เชี่ยวชาญอะไรเลย!
ดังนั้นหลี่ซื่อเจี้ยนมีฝีมือการผ่าตัดอยู่ในระดับธรรมดาแบบนี้ได้ก็นับว่าไม่เลวแล้ว ยังพอมีเวลา ยังกลายเป็นคนที่มีความสามารถได้อีก
ส่วนเบอร์สาม…
คะแนนไม่ใช่สิ่งสำคัญอีกต่อไป ตอนนี้หัวหน้าแผนกแต่ละคนรู้สึกพึงพอใจและสนอกสนใจชายหนุ่มคนนี้มาก คนหนุ่มที่โดดเด่นขนาดนี้อยู่สำนักไหนกัน? อาจารย์เป็นใครมาจากไหน? วิชาลับที่ปรับปรุงการผ่าตัดไส้ติ่งด้วยแผลเล็กจนยอดเยี่ยมขนาดนี้มาจากผู้ยอดเยี่ยมคนไหนกันแน่ ทุกคนต่างก็รู้สึกสงสัย
เมื่อการผ่าตัดสิ้นสุดลง ทั้งสามก็ถูกพาตัวไปยังห้องสำนักงานเพื่อให้ผู้เชี่ยวชาญตัดสิน
เบอร์หนึ่งคือโจวเสี่ยวตง หลังเดินเข้ามาก็โค้งตัวแสดงความเคารพ “อาจารย์ผู้เชี่ยวชาญทุกท่าน สวัสดีครับ ผมหมายเลขหนึ่งครับ”
ตอนที่โจวเสี่ยวตงเข้ามาก็เห็นเฉียนเลี่ยงซึ่งเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาของตน
