ทำให้ตอนนี้ เมื่อหลิวเจี้ยนเห็นเฉินชางยืนนิ่งจึงคิดไปว่าไส้ติ่งคราวนี้มีอะไรผิดปกติอีกหรือเปล่า?
เฉินชางปิดประวัติผู้ป่วยลง พูดกับหลิวเจี้ยนว่า “อาจารย์หลิว รมยาเถอะครับ”
หลิวเจี้ยนชะงักไป “ไม่มีปัญหาหรือ?”
เฉินชางรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย “ปัญหาอะไรครับ?”
หลิวเจี้ยนพูดต่อ “นี่เป็นไส้ติ่งอักเสบธรรมดาหรือ?”
เฉินชางพยักหน้า “ใช่ครับ…”
หลิวเจี้ยนกลอกตาใส่ เก็บกลืนคำพูดที่ปากลงไปถ้างั้นคุณอ่านนานขนาดนั้นทำไม ทำเอาผมตกใจคิดว่ามีอะไรเสียอีก!
