้ยินย่อมต้องดีใจเป็นธรรมดา “ขอบคุณหัวหน้าต้วน หัวหน้าต้วนดีจริงๆ! ขอบคุณหัวหน้าหลี่…”
ต้วนโปดำเนินการเรื่องนี้จนได้ประโยชน์หลายอย่างในการกระทำเดียว
นอกจากจะแก้ปัญหาของหลี่เป่าซานได้แล้ว ยังช่วยยกระดับโรงพยาบาลในสายตาผู้ป่วยและอบรมพัฒนาความสามารถพื้นฐานของแพทย์ได้อีกด้วย
มิฉะนั้นเขาคงเป็นหัวหน้าแผนกไม่ได้!
หลี่เป่าซานก็ไม่ใส่ใจเรื่องนี้
ประมาณหนึ่งชั่วโมงผ่านไป หลี่เป่าซานก็พาเฉินชางมาที่ห้องผ่าตัด
อย่างไรก็ตาม นอกจากแพทย์ที่ต้องอยู่เวรแล้ว ตอนนี้แพทย์คนอื่นๆ ก็มาอยู่ที่นี่กันหมด
ต้วนโปพูดกับทุกคนว่า “ทุกคนครับ หลี่เป่าซานหาเวลาปลีกตัวมาทำการผ่าตัดไส้ติ่งที่นี่แล้ว ต้องเรียนรู้ให้ดีนะครับ ใส่ใจให้มาก นำความรู้ที่ได้รับในครั้งนี้ไปย่อยเป็นของตัวเองให้มากที่สุด”
การผ่าตัดเริ่มขึ้นแล้ว เฉินชางเป็นผู้ช่วย ส่วนคนอื่นๆ ยืนสังเกตการณ์อยู่ที่เดิม เนื่องจากในห้องมีจอขนาดใหญ่อยู่ทำให้ทุกคนเห็นชัดเจน
ส่วนต้วนโปเปลี่ยนไปสวมชุดผ่าตัด เริ่มเข้ามาช่วย
หลี่เป่าซานมองเฉินชาง “ผมทำก่อนเคสหนึ่งแล้วคุณค่อยมาทำ ให้ผมดูฝีมือคุณสักหน่อย”
พูดจบหลี่เป่าซานก็เริ่มผ่าตัด
กล่าวตามจริง เมื่อลงมือก็จะรู้ได้ทันทีว่าเป็นผู้เชี่ยวชาญหรือไม่ การผ่าเปิดของหลี่เป่าซานทำได้ยอดเยี่ยมมากจริงๆ
การผ่าทุกชั้นให้ความรู้สึกแตกต่างกันไป ผิวหนัง ชั้นไขมันใต้ผิวหนัง กล้ามเนื้อ…เยื่อบุช่องท้อง
เมื่อเริ่มผ่านเปิดก็เห็นหนองบางส่วน
