า ทุกคนต่างดูอย่างจริงจัง
โดยเฉพาะหลี่เป่าซานที่จ้องมือของเฉินชางเขม็ง
ตอนนี้เอง เฉินชางยื่นมือไปหยิบมีด เริ่มผ่าเปิด!
แผลขนาดไม่ถึงสองเซนติเมตรปรากฏขึ้น!
แผลเล็กเกินไป มีขนาดเพียงหนึ่งถึงสองเซนติเมตร ขนาดแค่พอให้นิ้วชี้และคีมเข้าไปได้เท่านั้น!
ทุกคนชะงักไป!
เขาจะทำอะไร?!
ผิดพลาดหรือ?
มือใหม่มักจะผิดพลาดได้ง่าย นั่นเป็นเพราะไม่เด็ดขาดมากพอ ก็เหมือนกับการฆ่าหมูที่ไม่ยอมลงมีดอย่างเด็ดขาด
หรือเฉินชางจะผิดพลาดแบบนี้?
แต่ว่าตอนนี้เอง เฉินชางกลับไม่ร้อนอกร้อนใจ ทำการผ่าตัดขั้นต่อไปโดยไม่ได้ผ่าแผลให้กว้างขึ้น!
ตอนนี้ทุกคนตาค้างไปแล้ว
คุณจะทำอะไร?
ถ้าคุณจะผ่าตัดด้วยกล้อง แผลขนาดนี้ย่อมได้ แต่นี่คุณใช้การผ่าตัดธรรมดา แผลเล็กขนาดนี้คุณจะทำอะไรได้?
ทันใดนั้นหมอทุกคนพากันขมวดคิ้ว กระทั่งเริ่มวิพากษ์วิจารณ์กันขึ้นมา
ต้วนโปและหลี่เป่าซานสบตากันคล้ายกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง
หลี่เป่าซานไม่ได้ขัดเฉินชาง กลับดูอย่างคาดหวังเล็กน้อยด้วยซ้ำ
การผ่าตัดดำเนินต่อไป
เฉินชางแยกกล้ามเนื้อท้องและกล้ามเนื้อท้องชั้นในอย่างระมัดระวัง จากนั้นจึงใช้ตะขอเล็กๆ ดึงแยกออกจากกัน
เขาดึงเยื่อบุช่องท้องขึ้น เมื่อมั่นใจแล้วว่าไม่มีลำไส้กั้นอยู่ก็เริ่มผ่าเยื่อบุช่องท้อง
ตอนนี้หลี่เป่าซานเข้าใจแล้ว!
เขาต้องการผ่าตัดไส้ติ่งด้วยแผลเล็ก!
ไอ้หนูนี่คิดจะทำการผ่าตัดที่ยอดเยี่ยมแบบนี้เลยหรือ?
ถูกต้อง การผ่าตัดไส้ติ่งด้วยแผลเล็กต้อง
